دستان همیشه سرد من

16.6

2011-09-07T10:47:00.000-07:00

خیلی دلم میخواهد وبلاگ نویسی کنم دوباره

این را هر دفعه که بلاگ های مورد علاقه ام را میخوانم میگویم

تحریک میشوم

مثل خیلی چیزهای دیگر که وقتی دست دیگران میبینی یادت می افتد که تو هم از آن چیز میخواهی

اوم

این روزها به این زیاد فکر میکنم که نشد....خب..نشد دیگر که زندگی مستقلم را داشته باشم

نشد که خانه ی خودم را داشته باشم با مبلمان دلخواهم

با پنجره ای که پرده هایش را خودم رنگ کرده باشم

با بوی عود و سیگارش

با لیوان های چایی نشسته

و حمامی که وان داشته باشد

حالا که دارم از تهران میروم حس میکنم که حیف

کاش بیشتر دوستش داشته بودم

کاش خیلی جاها تو آینه دستشویی برای خودم شکلک در آورده بودم

کاش بیشتر کتاب خریده بودم

کاش یک شب موقع پیاده روی از کسی یک نخ سیگار بهمن گرفته بودم

کاش یک شب را کلا توی خیابان مانده بودم

یا کاش کمتر خوابیده بودم

کاشکی برای معشوقم شعر گفته بودم

کاش همیشه خسته نبودم

اینقدر دهانم مزه گس نداشت

آخ گفتی مزه

از چن شب پیش که ودکا خوردم...با زیتون و ژامبون و ..همینجور دلم تلخی میخواهد

یادش بخیر اولین بار هلو خوردیم با ویسکی

هاها

اما زیتون خیلی شور انگار بهتر است

هرچقدر که این تلخی را بیشتر بمکد

امروز میروم یک آدم جدید را ببینم

یک جوجه نویسنده ی سیگاری

حوصله ام خیلی سر رفته

باغ فردوس قرار گذاشتیم

خیلی خیلی آنجا را دوست دارم

سیگار هم قرار است بکشیم

اما من دوست ندارم

من الان فقط دلم تلخی میخواهد

شاید یک کار نکرده بکنم..بروم دلستر بخرم از ناچاری

تا بحال دلستر نخریده ام

هیچ وقت دوست نداشته ام

به تازگی یک نفر عاشقم شده

یک کچل فیلسوف

اصلا دلم نمیخواهد حتی از فاصله ی گوسفندی بهش نزدیکتر شوم

هی مرا دعوت میکند به حضور در جمعی که همیشه داشتیم

و هی میخواهد که با هم با ماشینش برویم

اصلا دوست ندارم

انگار ماشینش بوی بیمارستان میدهد

حضورش در بعضی جمع ها باعث میشود که من نخواهم حضور داشته باشم و تا حالا چند برنامه ی خوب را اینطوری از دست داده ام

اما اصلا مهم نیست

تحمل اینکه سنگینی فکرش را روی جسم 45 کیلوییم تحمل کنم ندارم

ساعت هنوز چهار و نیم نشده

من از ساعت 2 تقریبا بیکارم و وقتم را با گودر خوانی گذرانده ام

حالا دلم هلو میخواهد

با دستهای داغ تو

دستهات برای یک مرد زیادی نرم بودند

کاشکی بودی

من اینجا همش سرم محکم میخورد به دیوارهای تنهاییم

بازگشت

2011-04-29T11:49:00.000-07:00

بعد از مدت ه به بلاگم برگشتم
دلایلی که رفتم یا اومدم مهم نیس
مهم هست و نیس
مهم بودن چزیه که این روزا فکرمو در گیر کرده
رفتارای آدمها..حرفاشون..عقایدشون..مهمه؟ حرفای من رفتارای من و عقاید من چقدر مهمه؟
گیـــــــــــــــجم
در مورد خودم...
دارم از زندگی محو میشم
کار کار کار
رفت برگشت
خواب بیداری
سلام خداحافظ
تکرار
دلم میخواد دوباره بلاگ بنویسم
اینجا دوست های خوبی پیدا کردم
نوشتن به زندگیم روح بیشتری میده
امیدوارم
دلم نمیخواد خشک بشم...

U

2010-11-06T12:39:00.000-07:00

I dreamed of you from the moment I saw you

and I've seen sunrise in your eyes

the sky ...the sea... the light...

نیکی

2010-10-22T13:04:00.000-07:00

امروز یک حرکتی کردم که باعث شد بنده خدایی خوشحال شود

حالا بماند چه کردم

اما یک جورهایی تو مایه ی کارهایی بود که آملی پولان میکرد

متاسفانه من نتوانستم به دلیل فاصله 400 کیلومتری ام با طرف قیافه اش را وقتی خوشحال شد ببینم

اما خب...قابل تصور بود

حالا ببینیم این نیکی که در دجله انداخیتم کی ایزد خانم در بیابان بازمان میدهد؟

آبی

2010-10-22T02:31:00.000-07:00

دلم نوید های خوبی میدهد

صدای باران توی گوشم است

بوی خیابان های خیس تهران را حس میکنم

دلم میگوید این بار که بروم تهران..همه چیز رنگ دیگری خواهد داشت

با تهران این چهارسال فرق خواهد داشت

دلگرفتگی هایش بوی قهوه خواهد داد

آرامشش طعم چمن های باغ فردوس خوهد داشت

دلم میگوید زندگیم رنگ تازه ای خواهد گرفت

و حتی آبی های غمگین زندگیم کدر نخواهند بود..فقط آبی غمگین خوشرنگی میشوند

آبی که نشان از بلوغ دارد

این بار بیست و دو ساله ام

2010-10-14T07:07:00.000-07:00

میخواستم اینجا کمتر بنویسم یا اصلا ننویسم

اما امروز خیلی روی اعصابم است

امروز نه ها! اوست که امروزم را گند زده است

از ساعت 6 که بیدار شده تا الان یک دم فریاد میزند

غرغر میکند

و من دم پرش نمیروم

فقط صدایش است که آزارم میدهد

پنج شنبه ی دلگیر مزخرفی است

کاش به جای او...یک اوی دیگر بود که از ساعت 6 صبح هرچقدر هم که حرف میزد خسته نمیشدم

چون همیشه اینقدر ساکت است که باید انتظار جمله ای را از او داشته باشی

کاشکی این پنج شنبه ی لعنتی مثل پنج شنبه هایی بود

که خودم را بدو بدو میرساندم

تا از کوچه طولانی و نفس گیر سر بالایی شان بالا بروم

و یک عالمه سکوت و تبسم انتظارم را می کشید

و من بی خبر....

که با پنبه سرم را میبرند

تا نفهمم عاشق شده ام

اصلاح

2010-10-01T13:23:00.000-07:00

از صبح تا حالا چهل و هفتمین باری بود که ذرات کوچولوی عطسه تا دم سوراخ دماغم میومد اما خارج نمی شد.

خیلی عصبی کننده بود. شاید مثل آدمی که ارضا نمی شد.

چشمامو بسته بودم و سوزش دلچسب پوست صورتم رو حس میکردم.

تو گوشم Gazpacho- She Is Awake میخوند.

عاطی هی با انگشتش میزد روی لپم که یعنی اینجا رو باد کن و دوباره از نو سوزش ....

گردنم قفل شده بود. عاطی با فشار یک هو گردنمو چرخوند. احساس کردم سرم از زیر گیوتین پرت شد اون طرف.

نخ خیلی نازک بود. میدونستم وقتی چشمامو باز کنم و خودمو تو آینه نگاه کنم حداقل یکی دو جا از صورتم زخم و زیل شده.

از تصور اینکه از نقطه نقطه صورتم خون مثل چشمه های کوچیک قل قل کنه خوشم اومد.

هدستو از گوشم کشید بیرون و گفت ابروهاتم میخوای؟

لبامو به این ور و اور نور کج کردم که یعنی اگه حال داری باشه.

اولین تاری که برداشت عطسم گرفت.

مچاله

2010-09-29T16:24:00.001-07:00

تصور اینکه به صورت اصلاح نشده ات..نامرتبی لباس هایت...بوی سیگار هم اضافه شده باشد....و شاید بوی همیشگی عطرت هم حذف شده باشد......مچاله ام میکند درون خودم...مثل یک کاغذ.......نه این مچاله شدن خیلی درد دارد..کاغذ هم این قدر درد میکشد؟...

شهر من 2

2010-09-28T14:11:00.000-07:00

در شهری که نود درصد زنان آن چادری هستند، دخترکی که سارافون فیروزه ای پوشیده است و یک کیف صورتی را کجکی به شانه اش زده است.. و بند کفش های سبزش را هم صورتی کرده است.. آستین هایش را به حسب عادت تا آرنج بالا زده است و دارد بستنی قیفی لیس میزند و بلند بلند برنامه هایی که برای جشن مهرگان دارد را برای دوستش تعریف میکند و قاه قاه میخندد خب شاید کمی عجیب باشد!

وقتی در این شهر قدم میزنم و متلک هایی که عابران از پسربچه ده ساله تا پیرمرد هفتاد ساله نثارم میکنند را میشنوم به خودم شک میکنم و نگاهی به ظاهرم می اندازم.. برجستگی های بدنم را برانداز میکنم مبادا زیادی جلب توجه کنند؟! آرایش هم که ندارم..پس چه چیز من شبیه آدم های مورد دار است؟ هدست وسیله دفاعی خوبی برای نشنیدن و بی اهمیت دانستن حرف این مردمان است.

امروز که بالاخره شرکت آی اس پی عزیز یک پسر بیست و چند ساله را برای نصب ای دی اس ال فرستاده بود بلندترین مانتویم را پوشیدم و یک شال سفید راحت هم روی سرم انداختم که حجاب اسلامی را در خانه ی خودم رعایت کنم و راحت با پسرک حرف بزنم. وقتی مامان دید که من با هیجان به استقبال نماینده شرکت اینترنتی دویدم و روسریم تا فرق سرم عقب رفته است با قیافه ای نگران و مشوش گفت اینجا شهر کوچکی است... من مردم این شهر را بهتر از تو میشناسم. این هیجان و پوشش تو میتواند اینطور برداشت شود که تو میخواهی خودت را به پسرک بنمایانی و منظور خاصی داری! من با چشم های گردشده به مامان نگاه کردم و گفتم مامان اینجا خانه ی من است! من همین پوششی را هم که دارم فقط به احترام این مردک است! همین را هم میتوانم نداشته باشم! سینی شربت را به مامان دادم و گفتم خودت برایش ببر. بعد که خودم کمی از شربت را چشیدم دیدم مزه ترشیدگی میدهد و طعم خوبی ندارد.با خوشحالی به مامان گفتم مامان خیالت راحت شربت طعم خوبی نداشت ..حالا مطمئن میشود که ما هیچ قصد سوئی نداشته ایم.مامان قاه قاه خنیدید و موقع چایی بردن گفت میخواهی چایی از دیروز مانده را هم برایش ببرم که خیالش کاملا راحت شود؟! :))

خلاصه که اندر حکایت سنتی بودن این مردمان قصه زیاد دارم.اما خب در همین شهر یک دوست کتاب فروش پیدا کرده ام که کتاب های ممنوع الچاپ را بهم امانت میدهد و پایه ی بحث های طولانی و به چالش کشیدن اعتقادات مذهبی و سنتی همین مردم است!

2010-09-22T15:06:00.000-07:00

ناله ها و حتی انرژی مثبت هایی که میدی خریدار نداره

خودت و اهدافت برای خودت هم تکراری شدی

و یه راه دراز پیش روته که امیدواری یه جاییش خوب و هموار بشه

غالب

2010-09-19T05:57:00.000-07:00

مثل همه کارهایم که یه هویی و بی فکر و بی برنامه است...... تصمیم گرفتم غالب و اسم بلاگم را عوض کنم......
تا حد زیادی مطمئنم املای غالب رو درست نوشتم..حدسم درسته؟

چ س ن ا ل ه

2010-09-19T03:55:00.000-07:00

نشسته ام پشت يكي از پي سي هاي دانشگاه...هنوز مزه كيك مربايي هايي كه براي جلسه دفاع خريده بودم و به جاي ناهار صرفشان كرده ام توي دهانم است. تنفرم از مربا و كلا خوراكي هاي شيرين را از ياد بردم. شيريني خوردم تا شايد تلخي چرنديات مدير گروه عزيز از ذهنم بيرون برود. جلسه دفاع خيلي معمولي بود. از استاد هاي داور فقط يكي آمد. استاد راهنما هم كه نبود. هول نشدم. دست و پايم را گم نكردم. انگار همه به يك ورم بودند. چون ميدانستم كسي از حرفهايي كه ميزنم چيزي نميفهمد همه را كلي و سر سري رد كردم. اما هنوز خسته ام. يادم است ذكريا گفته بود بعد از دفاع شب راحت ميخوابي. حس ميكني بار سنگيني از روي دوشت برداشته اند. اما من هنوز خسته ام. و ضعف دارم. ميدانم بيشتر از آني كه بايد براي يك پايان نامه كارشناسي چس ناله كردم. كسي برايم دست گل نياورد. مثل روشنک دوست پسرم به محض تمام شدن جلسه دفاع يك كادوي بزرگ بهم نداد. هرچه بود گفتم و گذاشتم مدير گروه و استاد داور هم هر چه ميخواهند بگويند. تمام شد. دلم ميخواهد بروم خانه. از همينجا مستقيم براي ترمينال. برسم خانه و تا يك هفته بخوابم. و خواب هولوگرام و بسته بندي و آدمهاي عجيبي كه اين چند وقت باهاشان آشنا شدم را ببينم.

موزيكي كه درپست قبل براي دانلود گذاشتم را گوش كنيد.

pulp

2010-09-17T23:39:00.000-07:00

اول اگر میتوانید ای ن را دنلود کنید و بعد بخوانید
چشم هایم آبی بودند و کفش هایم کهنه و هیچ کس من را دوست نداشت.ولی کلی کار بود که باید انجام می دادم.
نمیدانم به بوکفسکی فحش دهم یا ستایشش کنم.به خاطر اینکه هر لحظه پوچی زندگی را بیشتر به یادم می آورد. احساس خالی بودن میکنم. حتی یک ذره امید و هیجان هم توی دلم وول نمیخورد. روی تخت دراز کشیده ام. کلی کار نکرده دارم. اما انگار اینقدر شل و بی روحم که نمیتوانم کاری را جلو ببرم. عامه پسند بوکفسکی را میخوانم. از بوکفسکی قبلا شعرهایش و موسیقی آب گرم را خوانده ام. آنقدر آن موقع خوب بوده اند که دلم نخواسته دوباره از نویسنده اش کتاب دیگری بخوانم. مبادا به اندازه آنها خوب نباشد و مزه ی خوب بقیه کتاب هایش هم در ذهنم گس شود. اما عامه پسند خوراک این لحظه های من است. پوچ و بی هدف و تنها. نمیدانم انسان ناشکری هستم یا نه. یا اصلا باید شکرگذار بود یا خیر. فقط به این فکر میکنم که این چند وقت با تمام سختی هایش گذشت. و همه چیز در مورد کارم خوب و درست جلو رفت. اتفاقاتی که مدت ها توی ذهنم مجسمشان کرده بودم پشت سر هم افتاد . پس چرا یک پای قضیه که هیچ همه جایش می لنگد. شاید خسته ام. همین. اما قضیه ریشه ای تر از این حرفهاست. تنها اتفاقی که میتواند به طور محسوسی غم انگیز باشد به طوریکه بتوانم برای همه تعریفش کنم و بگویم این است که اعصابم را خط خطی کرده، مرگ مغزی مسعود است. پسرعمه ام. که یک سال از خودم کوچکتر است. هیچ وقت از مرگ آدمها ناراحت نمیشدم. میدانستم اول آسایششان است. اما مسعود انگار فرق دارد. تصور اینکه صدای خنده های بلندش دیگر توی باغ نمیپیچد، خیلی عصبیم میکند. شاید فکر کردن به پیرشدن یک شبه عمه است که اینقدر ناراحتم میکند. نمیدانم. انگار پوچی زندگی را بیشتر و بیشتر به یادم میآورد این قضیه. بوکفسکی این جور وقت ها حتما یک بطری ودکا دارد که تا چند ساعتی..تا فردای آن روز کرکره اش را پایین بکشد و بگذارد تا شروع روز بعد مدتی بیاساید اما من....فقط باید بخوابم..تا فردا که روز مثلا مهمی است آغاز شود.

آره خب..اینم میشه

2010-09-13T11:54:00.000-07:00

وقتی یه اتفاق بد میفته...یا یه آدمی گند میزنه به زندگیت.... یا یه آدمهایی جمیعا میشینند سر توالت زندگیت! یا خودت کلا تصمیم میگیری که به این جمع اضافه بشی....فکر میکنی تا مدت های زیاد اثر این اتفاق بد تو زندگیت می مونه..تا مدت ها باید دوم متال گوش کنی..تا مدت ها باید تو تخت..زیر پتو یواشکی اشک بریزی..تا مدت ها هی وزن کم میکنی..... اما خب خوشبختانه...یک روز..نهایتا یک هفته..یا دیگه یک ماه ...طول میکشه که اثر این اتفاق بد خیلی زودتر و بیشتر از اونی که فکر میکنی از زندگیت پاک میشه...حالا بماند که یه اتفاق تازه میفته و این آرامش مدت زیادی طول نمیکشه..... اما خب آنچه که هست این است که این نیز بگذرد!
نباید به این فکر کنی که حالا دیگه جای اون حفره ای که ایجاد شده تو روحت دیگه هیچ وقت پر نمیشه....... نمیدونم باید به چی فکر کنی...اما خب...باید اصلا فکر نکنی راستش!

پايان نزديك است

2010-09-12T01:07:00.000-07:00

پهن زده ام روي سنگ فرش هاي كف دانشگاه...زير درخت هاي توت... هر چقدر به مامان زنگ ميزنم در دسترس نيست... عاطي هم خاموش است...بابا هم كه اينجور وقت ها كه نياز دارم غر بزنم و گريه كنم نميتواند كارساز باشد...فقط مامان... كه هر گندي هم زده باشم...به حرفهايم گوش مي كند... همدردي مي كند و اگر لازم باشد پا به پايم گريه ميكند..... زنگ ميزنم خانه... بعد از يك ماه صداي بابا را دارم ميشنوم..فقط ميگويم به مامان بگو به من زنگ بزند.... چند ثانيه بعد مامان زنگ ميزند.... گريه ميكنم..داد ميزنم..فحش ميدهم... غر ميزنم... و گريه ميكنم.... اين درخت هاي توت به گريه هاي من عادت دارند.... به مامان ميگويم كه از آوارگي خسته شده ام..از اينكه هر شب خانه ي اين و آن... از اينكه تنهايم.... از اينكه هيچ دستي پشتم نيست.... اما نميگويم ديشب از جايي كه نشسته بودم تا مرگ فقط چند ميليمتر فاصله بود... نميگويم دست هاي كسي كه تو به آن نامحرم ميگويي نبضم را گرفته بود تا بعدها از اينكه از پشت بام خانه اش پرت شده ام خودش را سرزنش نكند.... نميگويم ناجي ام..فرشته ي نجاتم.... به تمام روياها ي كودكانه ام ريد.... نميگويم زخم هاي روحم را دوباره از سر خراشيد و خون باز كرد.... نميگويم ضربان قلبم ديشب سر غريبه اي را مهمان كرد.... نميگويم آهنگ angelica از anathema ديشب در بهترين حالتش روي پشت بام همان خانه اي كه هميشه جزو تصوراتم بود پلي شد و زان پس تمام ستاره ها....حتي همان ستاره اي كه هميشه توي آسمان است..مثل گنجشك هاي بي محل روي سرم چلغوز كردند....

شايد به قول شاه رخ بايد تمام اميد ها نا اميد شوند تا رهايي آغاز شود......

امشب

2010-09-11T16:30:00.000-07:00

ساعت نزدیک چهار است..... چشمهایم تا حدی سنگین شده است...اما این شب لعنتی که میتوانست یکی از شب های تا حد زیادی خوب باشد...نمیخواهد تن سنگینش را از روی بازوهای من بردارد..........تمام نمیشود..... فقط دارد خودش را به صبح میچسباند تا باور کنم که تمام شده است.... اما.......پایان....ندارد

این مرد

2010-09-11T05:15:00.000-07:00

از آن مدل مردهایی بود که هر وقت میخواستی میتوانستی بی اجازه آغوشش را کرایه کنی... یا امانت بگیری.. حتما فکر میکنی خب همه ی مردها همینطوری اند..منتظر فرصتی هستند تا به آغوششان بشتابی و از آن به بعد هر کاری که خواستند بکنند.... اما خب خیلی از مردها هستند که قبل از آن یک دیوار بلند دارند.. با کلی سیم خاردار..خب زن ها هم همینطوری اند...هر کسی میتواند حریمی برای خود داشته باشد و به هر کسی اجازه ندهد واردش شوی..اما خب این مرد از آنهایی بود که هروقت کمی مردانگی..زبری...تندی...گرما میخواستی میتوانستی بدون اینکه حرفی بزنی...بدون اجازه به دستش بیاوری... و بگذاری دستان همیشه سردت را برای دقایقی گرم کند....میتوانی هر موزیکی که هوس کرده ای بخواهی به همراهت همخوانی کند.....تا صبح در خیابان ها بچرخی و با رسیدن به هر پمپ بنزین باک را پر کنی و باز هم ادامه دهی.... و وقتی ساعت به چهار نزدیک شد و کله پاچه ای ها باز کردند...بتوانی هر چقدر چشم و زبان و پاچه بخوری.... از آن مردهایی که وقتی موهایت را باز میکنی و کله ات را از پنجره بیرون میکنی صدای موزیک را بالاتر میبرد تا آن موقع هم بشنویش....
سرو ته ندارد نوشته ام..همانطور که خیابان گردی های همچین مردی تمامی ندارد

هوم...

2010-09-11T00:23:00.000-07:00

به این نتیجه رسیده ام که خیلی از نوشته هایم را باید فقط توی کامپیوترم سیو کنم و اینجا پابلیش نکنم. به این فکر افتادم که به بلاگ جدیدی نقل مکان کنم تا این آشنایان و کسانی که نمیخواهم به زیر پوست این دستهای همیشه سرد من پی ببرند آنجا دیگر پیدایم نکنند و راحت تر بنویسم..اما به این نتیجه رسیدم که من آنجا هم طاقت نخواهم آورد و با مخاطبانم صمیمی خواهم شد یا آدرس را به آشناها خواهم داد....پس یا باید برای همیشه خودسانسوری را پیشه کنم یا به ت خ مم هم نباشد و از همه چیز و همه کس بنویسم. راه اول ساده و بی درسر تر است ..اما درمان افسردگی که از عواقبش خواهد بود دردسر بیشتری دارد. مینویسم پس هستم.... هستم... و این منم که از نظر هرکسی ممکن است کارهایی بکنم..حرفهایی بزنم که نا پسند است...اما خب این منم.... نمیخواهید؟ پس لطفا این زگیل بدشکلتان را از روی پوست روابطم بردارید... و بروید و با خودتان هر فکر مضخرفی که میخواهید بکنید..فکر شما..فکر شماست... به من ربطی ندارد...

فتراک

2010-09-07T14:22:00.000-07:00

حس میکنم چند تا مسکن با هم انداختم بالا...آرامش سکر آمیزی دارم! اما آخرش این غم لعنتی از یک جایی نشت کرده به روحم...اسمش را نمیتوان غم گذاشت...یک حس نغز دلپذیری است که هیجان درش وجود ندارد. امروز بالا خره توانستم دو ساعتی بدون اینکه خواب ببینم یا زمان را حس کنم بخوابم.

..............

با نگار و فرهاد نشسته ایم و داریم از نقشه های آیندمان حرف میزنیم. هر سه متولدین تابستان 67 هستیم... با هم کنکور هنر دادیم و این روزها درسمان دارد تمام میشود. همین روزا جلسه دفاع پایان نامه من است. جمعه مراسم جشن عقد نگار است. میخواهد برای همیشه به آغوش مرد پرموی خیکی بشتابد. فرهاد به مهاجرت به فرانسه فکر میکند. نگار از خرید برگشته است و کلی لباس چین چینی و صورتی و .. خریده است تا بعد از عقد و محرمیت حسابی برای شوهرش جذاب باشد. من به این فکر میکنم اگر خواستم روزی شوهر کنم اصلا حال و حوصله ی خرید همچین لباس هایی را نخواهم داشت. البته خب وقتی مود شوهر کردن پیدا کنی دیگر این چیزها حوصله سر بر نیستند و هیجان انگیز به نظر میآیند. به 9سالگیمان فکر میکنم. خانواده نگار اینا و فرهاد اینا همه از تهران آمده بودند اصفهان. اولین باری بود که میدیدمشان. هنوز با عزیز زندگی میکردیم. با نگار و فرهاد که دختر خاله پسرخاله بودن و سعید و سمیه که بچه های عمه ی من بودند در حیاط بزرگ آنجا بازی میکردیم. سعید همسن ما بود و سمیه یک سال کوچکتر. سعید طبق معمول زورش به من رسیده بود و دستم را داشت به وحشیانه ترین حالت میپیچاند... حالا سعید یک ماهی است که صاحب یک پسر گوگولی شده. سمیه هم باردار است. آن روزها فکر نمیکردیم اینقدر مسیر زندگیمان بهم نزدیک شود یا تا این حد دور شود.

....................

علیرضا قربانی تنها کسی است که این چند روزه توانسته اشکم را دربیاورد. کاش به جای جمعه که کنسرت کامکارها است، کنسرت او بود. بعد از کنسرت با چشم های پف کرده برمیگشتم حتما. نمیدانم چرا حالا که همه چیز آروم است. نمیتوانم خیلی خوشحال باشم. فقط آرامم و متمایل به اندوه.

................

همین روزهاست که مثل تابستان پارسال از موهای بلند لختم خسته شوم و دلم بخواهد بسپارمشان به سطل آشغال آرایشگاه سرخیابان. دلم برایشان میسوزد. فکر میکنم همین طور که بلند میشوند زجر میکشند. هر روز که همه ی موهایم را پشت سرم جمع میکنم و با یک کش خیلی سفت طوری ثابتشان میکنم که تا شب که برمیگردم از جایشان تکان نخورند دلم برایشان میسوزد. حوصله مهربان بودن باهاشان را ندارم. دیگر برایم مهم نیست که باجمع کردن موهایم پشت سرم، صورت بیبی فیسم بزرگتر به نظر می آید و به قول خودشان خانووم میشوم! دلم میخواهد وقتی میروم زیر دوش اولین قطره ای که از شیر میچکد درست روی پوست کله ام فرود بیاید. نه میان مزرعه موهایم گم و گور شود. دلم تنوع میخواهد.

...................

من برای شصت و هفتمین بار، تصنیف سمن بویان شجریان را پلی می کنم... و فریاد میزنم بردارند...بر دارند.... سپیده هم برای هفتاد و هشتمین بار مرا ببوس را پلی میکند. هردومان مریض هایی هستیم که فقط من او را درک میکنم و او من را فعلا...

................

در نهایت این سنگ فرش های پیاده روی سید خندان اند...که روح مرا همینطور که در گرمای ساعت چهار بعدازظهر آب میشود به آغوش میکشند.

هو هو

2010-09-05T13:06:00.001-07:00

خیلی دلم میخواد در مورد این چند وقت بنویسم..
آدمهایی که دیدم
جاهایی که رفتم
اتفاقاتی که افتاد
موزیک هایی که گوش کردم
اعصابایی که ازم خورد شد
لبخند هایی که روی صورتم نشست
اما
کلمات مثل لکه ی یک شکلات شیرین همونجور..به همون زشتی و پاک نشدنی...روی لباس ذهنم موندن...ماسیدن...
خسته ام
شادم
نمیدونم
فقط میدونم تا چهارشنبه(روز دفاع) 2 روز باقی مانده....
(امروز کسی..بعد از یک ماه کار کردن مداوم با من..گفت...تو خیلی آرومی!!! و کار کردن باهات به آدم استرس نمیده..شاخ بود که از سر و..چشم و دست و پای من بیرون میزد!)
(هیچ کس فکر نمیکرد من به این سرعت پایان ناممو جمع کنم...دوماهه !..اونم کسی که جزو افرادی بود که از تعداد واحدهای ارائه شده هر ترم..کلی کسری داشت...دیدین رسیدم؟ هو هو )
(میدونم که خواجه حافظ شیرازیم دیگه میدونه من پایان نامه دارمD:)

تولد پیش از موعد

2010-08-29T07:55:00.000-07:00

دلم میخواست

برای موهای سرمست از بادم

برای دامن خرسند از پروازم

برای پوست خیس از اشک های خدایم

برای این جنگل انبوه آسمان

برای تولد پیش از موعد پاییز

شعر خوبی بنویسم

اما فقط پیراهنم را بالا میزنم و میگذارم دانه های باران زندگی را در تن مرده ام جاری کند

از خموشي من اين سكوت مرا ناشنيده مگير

2010-08-25T07:52:00.000-07:00

از دو ساعت پیش که سحر یک لیوان بزرگ آب آلبالو ترش به خوردم داده..دست و پاهایم میلرزد و مغزم کار نمیکند....منتظرم افطار برسد و با سپیده یک چیزی کوفت کنم تا حالم شاید بهتر شود.
از دیشب که ساعت سه و نیم صبح یک دفعه از خواب پریدم و متوجه شدم از ساعت هشت و نیم شب تا همان موقع بی دغدغه به خواب رفته بودم یک هول عجیبی توی دلم افتاده....چیزی که نمیگذارد یک ثانیه هم آرام بگیرم.
شاید به خاطر اینکه به محض بیدار شدن دیدم که یک سوسک به اندازه دو بند انگشت دارد صورت نرم سحر را با پاهای لاغرش نوازش میکند....از خواب بیدار شد و دوتایی دمپایی به دست بالاخره تبدیلش کردیم به ماده ی لزج سفید و قهوه ای که بشود با دستمال جمعش کرد.
از وقتی که با سحر توانسته ایم سقفی گیر بیاوریم تا زیر آن بتوانیم به دور از تعارف های خاله و عمه و دعواهای خانوادگی خانه هایشان ..در سکوت بر روی پایان نامه هایمان تمرکز کنیم، از یک سری نعمات محروم مانده ایم.
مثل غذاهای هندی،اندونزیایی،ترکی و در صدر همه اینها قرمه سبزی !
گذشته از آن، اینترنت پر سرعت،کامپیوتر شخصی، خوشبو کننده اتوماتیک دستشویی، جملات محبت آمیز، ماشین لباس شویی، چیزهای کمی نیستند که در خانه خاله و عمه موجود بود اما..اینجا...فقط سوسک و بوی فاضلاب و غذاهای آماده سرد.....
در هرحال بعد از این دو هفته در پیش رو...شاید تا شش ماه دیگر از این زندگی مستقل خبری نباشد.....باید قدر دانست.
شاید بعد از جلسه دفاع ،دو ساعتی نشستم توی حیاط خلوت دانشگاه..همانجایی که پاتوق سهراب سپهری بوده است و یک دل سیر گریه کردم
به خاطر چیزهایی که توی این شهر و دانشگاه جا خواهم گذاشت...
میدانم که زودتر از آنکه فکرش را بکنم این شش ماه هم میگذرد و بر میگردم...اما این روزها..دیگر تکرار نمیشود...
به درک..مثل خیلی از روزهای دیگری که هیچ وقت تکرار نمیشود امروز توی مترو... چندین بار "راز دل" علیرضا قربانی را گوش میکردم....حتی یک جاییش گریه ام گرفت..نمیدانم چه مرگم بود...وقتی اشک هایم جلوی ملت جاری شد...خنده ام گرفت..به غم نداشته ای که به خاطرش این همه زار میزدم...مازوخیسم هم دنیای لذت بخشی دارد..قبلا گفته ام

.....

2010-08-23T13:54:00.000-07:00

میشه ازاین به بعد بابا لنگ دراز من باشی؟
آخه سایه آبی رنگت تو راه پله خیلی زیبا بود
فقط دندونای سفیدت رو میتونستم تو اون آبی غلیظ ببینم
نوستالژی صحنه بالا رفتن از پله ها و در اغوش گرفته شدن با یک لبخند گرم برام زنده شد
اما....تو فقط سایه آبی رنگ داشتی
آبی غلیظ
مثل آخر دریا
خنکی لبخند سفیدت ... نفسم را جا آورد

2010-08-22T09:41:00.000-07:00

هوا به غایت گرم است
دست میکشم زیر مانتویم..تنم خیس خیس است
بانوی بنفش پوش خیابان جردن شده ام
عینک های قاب طلایی ری بن عابران وسوسه ام میکند عینکم را از کیفم در بیاورم و بگویم ببینید من رسم شمارا خوب بلدم
همه جا حراج گذاشته اند
وارد نمایندگی آدیداس میشوم
ای..همان کیف یاسی رنگ من که حالا روی شانه ام است چشمک میزند.
از قفسه ای که یک عالمه کیفهای یاسی رنگ شبیه مال من درش چیده شده فاصله میگیرم
چیز جدیدی ندارد
همان کفش های همیشگی با سه خط طلایی
گرما زدگی دارد به مویرگ های سرم نفوذ میکند
اما لج کرده ام
با خودم لج کرده ام
باید گز کنم این خیابانی را که همه درخت ها و آدمها و پرادو ها و خاطره هایش به من دهن کجی میکنند
رژ لب روی لب هایم ماسیده
از پسری که کنارم نشسته می پرسم، روزه ای؟
با پوزخند جواب میدهد..نه راحت باش
آب معدنی را یک نفس میروم بالا
اتوبان مدرس انگار داد میزند که آهای خوب به روی خودت نمیاوری که داری از روی خاطره هایت رد میشوی
به درک.... برایم نان و آب نمیشوی که..هان؟
آرکایو توی سرم داد میزند که تنهایی ات را که مزه خون میدهد سر بکش
یاد لبخند های صورتی مهندس کچل و مهربانی می افتم که امروز دیدمش
مثل دکتر روانپزشکم میخندید
لبخند هایش اطمینان داشت...انگار میخواهد مرا که شنا بلد نیستم ..توی عمق 4متری هل بدهد...اطمینانش ترس داشت
دلم نمیخواهد بروم خانه
خانه ای که دیوار دارد
سقف دارد
گز میکنم
به پاهایم قول میدهم شب بگذارمشان توی آب ولرم

2010-08-22T09:34:00.000-07:00

از کتاب" داف و دیوانه"

غرغراسیون

2010-08-21T09:54:00.000-07:00

فشارم پایینه.
به غایت احساس بیهودگی کردم امروز.
لعنت به میدون امام حسین.
مرده شور سه راه آذری رو ببرن.
استاد راهنمای عزیز..آلمان خوش میگذره؟میخواین جلسه دفاع رو با وب کم تماشا کنین؟
دوست عزیز..یه اسپری زیر بغل مگه چقده؟ به این فکر کن که من مجبورم تو این گرما از بی آر تی استفاده کنم.
هر روز از شرقی ترین نقطه تهران به غربی ترین نقطه سفر میکنم و به همین ابعاد فحش میدم.
یه غمی تو وجودمه... نکنه دارم عاشق میشم؟
کثافتا چرا گوشیتونو جواب نمیدین؟
چرا فایل های من باید توسط هیچ کوفتی خونده نشن؟
دلم واسه چشم های پف کرده مامان وقتی از خواب بیدار میشه تنگ شده.
کدوم دیوونه ای واسه افطار آش رشته و قورمه سبزی درست میکنه؟ من که بیکار نیستم دو دقیقه یک بار برم دستشویی؟
من بیست میشم پایان نامه.

nothing else matters

2010-08-18T15:00:00.000-07:00

برای اولین بار دارم
nothing else matters
رو بدون نوستالژی گوش میدم
بعد از این همه سوهان روح هایی که این چند روزه داشته ام خیلی میچسبد
دهانتان را ببندید و به این موزیک گوش فرا دهید که هیچ وقت کهنه نمیشود.

So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
And nothing else matters
I never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say
And nothing else matters
Yeah, trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
And nothing else matters
Never cared for what they do
Never cared for what they know
And I knowSo close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
And nothing else matters
Never cared for what they do
Never cared for what they know
And I know, that's right
Never opened myself this way
And life is ours, we live it our way
All these words I don't just say
And nothing else matters, yeah
Trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
And nothing else matters
Never cared for things they say
Never cared for games they play
I never cared for what they do
I never cared for what they know
And I know, yeah yeah yeah

باری

2010-08-17T12:01:00.000-07:00

باران به این توجه نمیکند که دارد روی جزوه و مجله های من که به زحمت به دستشان آورده ام راه میرود.لگدشان میکند..دارد خرس بزرگ قهوه ایش را آرایش میکند.چه کاری مهم تر از این!پایش را روی لپ تاپ میگذارد.عمو سرش داد میکشد حواست کجاست؟ خیلی مدرن به اتاق بقلی میرود.به داخل چادر کوچکی که وسط اتاقش الم کرده میخزد و آرام گریه میکند! چه بچه باکلاسی.میدانم که اینجور وقت ها نباید ناز بچه ها را کشید.بعد از مدتی که میبیند کسی محلش نمیگذارد دوباره میاید کنارم مینشیند.باران شدیدا یک بچه لمسی است.به بازو هایم ور میرود.از اینکه این همه گوشت نرم توی دستانش جا گرفته کیفور میشود.میپرسد: از اینکه بازوتو بگیرم قلقلکت میشه؟ چطور میتوانم به یک بچه ناز پنج ساله که با محبت واقعیش دستانم را نوازش میکند بگویم که: والا چه عرض کنم..چندشم میشه!! میگم آره...یه کم قلقلکم میشه..میگه اگه پاهاتو ناز کنم هم قلقلکت میشه؟ اگر جواب نه بدهم ممکن است با خیال راحت تری به جانم بیفتد.پس جواب میدهم :آره! قلقلکم میشه...قاه قاه میخندد ..پس بگیر که اومد...یک بچه پنج ساله از من نقطه ضعف گرفته و دارد بدجوری از عذاب دادن من لذت میبرد... از اینکه به جای دست های نرم و کوچک باران حس میکنم یک عالمه کرم دارند روی دستم میلولند احساس عذاب وجدان میکنم...اما خب این اولین بار نیست که در برابر محبت های لمسی دیگران دارد عقم می گیرد... یک بار یک دوستی میگفت تو مریضی... نمیدانم..اینجور وقت ها حس میکنم یک اسکلت تازه از قبر در آمده دارد با انگشت های لاغر و شکننده اش انگولکم میکند و با دو ردیف دندان هایش که کاملا معلوم است بهم پوزخند میزند.

.این همه گفتین به شکوفه ها به باران برسان سلام ما را! شکوفه نداشتیم اما باران داشتیم!از نوع شیطونش!

سفر

2010-08-13T13:01:00.000-07:00

دارم میرم سفر

جای سردی نیست

اما آدمهاش یخن

اما خب....خنکن....و دوس داشتنی...حداقل برای چند لحظه....تا وقتی که عرق راه از تنم خشک بشه....

عوارض ماهیانه ی زنانگی

2010-08-11T08:20:00.000-07:00

لیوان داغ نسکافه را به شکمم فشار میدهم.
دردش کمتر میشود.
از پیشانیم چک چک عرق میریزد.
کولر را خاموش کرده ام.بلکه هیولای درازی که توی شکمم دارد از سرما میلرزد و رگ های مرا پاره پاره میکند آرام شود.
سراغ سبد دارو ها میروم.فقط یک دانه از آن لعنتی های دراز دو رنگ باقی مانده است.خودش نعمتی است.
هنوز پایین نرفته انگار مثل یک اسپری بیهوشی ، سلول هایم را از جیغ و داد باز میدارد.
پاهایم را که انگار دو دقیقه پیش از فریزر در آمده اند ، روی مبل دراز میکنم.
سردیشان بهم آرامش میدهد.
خودم را از آینه قدی دید میزنم.انگار مسئول چاپ صورت من روی ملکول های هوا، تصمیم گرفته چند درصدی رنگ قرمز چهره ام را کم کند.*
انگار رگ های قرمزم رفته اند سفر.رنگ به رخسار ندارم.
تاوان زنانگی ام را میبینم که روی سرامیک های سفید توالت ، مثل نقاشی های جکسون پالاک می پاشد.
دلم برای تکه های رحمم که به چاه توالت حواله میشود تنگ میشود.

*فعلا حوصله ندارم فر آیند چاپ را برای کسانی که نمیدانند توضیح دهم.

شهر من

2010-08-10T05:37:00.000-07:00

از یک خواب دو ساعتی روی مبل سه نفره بیدار شده ام.
در تمام مدت خواب کانت را میدیدم.
اصلا یادم نیست خواب چی بود اما میدانم کانت بود که دو ساعتی کله ی مرا به کار گرفته بود.دلم میخواست به خودم و فلسفه و هنر و... فحش بدهم که باعث شده بود بعد از این دوساعت خستگیم نه تنها برطرف نشود بلکه سر درد بگیرم.
صبح بی وقفه چهار ساعت تمام پشت میز چوبی کتابخانه نشسته بودم و کتاب خوانده بودم و در نهایت از کمردرد پاشده بودم.
در راه نگاه های شاگرد بستنی فروشی،میوه فروشی،نجاری و مکانیکی را به جان خریده بودم و از عرض خیابان هایی که موتور سیکلت هایش مثل اره برقی هر لحظه میتوانند از وسط نصفت کنند گذشته بودم و در نهایت این مبل سه نفره ی عزیز میخواست انتقام مرا از این خستگی بگیرد که موفق نشد.
این شهر، شهر عجیبی است.گربه هایش از صد کیلومتری ات فرار میکنند و دمی صبر نمیکنند تا قربان صدقه شان بروی و با دستت خرده نان و خوراکی بهشان بدهی.نه پیاده ها و نه سواره ها پشت چراغ قرمز صبر نمیکنند.اصلا انگار نمیدانند که چراغ قرمز چه استفاده ای دارد.شاید فکر میکنند یک جور بازی است یا مثلا تزئین است.نمیدانم!امروز وقتی که چراغ برایم سبز شد و دیدم طبق معمول کسی انگار نمیخواهد صبر کند تا من رد شوم با بی محلی خودم را زدم به کتاب خواندن و از خیابان رد شدم.چیزی نمانده بود قربانی آموزش فرهنگ شهر نشینی بشوم.
اینجا هر روز وقتی از کوچه های خلوت میگذرم منتظرم تا دستی از پشت بخواهد بداند زیر مانتوی سبز رنگ بلند و گشاد من چه چیزی خوابیده؟!
اینجا زن ها با چادر شناخته میشوند و مردها با شلوارهای باد کرده.
این وسط من زنم یا مرد؟

اینجا سوپر مارکت نمیداند دراژه m & m چیست؟
مجبورم قرص های بی مزه و زشت و بد رنگ مروارید بخورم.
کاش مثل آفتاب پرست ها میتوانستم با محیط همرنگ بشوم.
.
.
از این شهر بیشتر خواهم نوشت

2010-08-07T07:31:00.000-07:00

I was a quick wet boy, diving too deep for coins
All of your street light eyes wide on my plastic toys
Then when the cops closed the fair, I cut my long baby hair
Stole me a dog-eared map and called for you everywhere

Have I found you
Flightless bird, jealous, weeping or lost you, american mouth
Big pill looming

Now I'm a fat house cat
Nursing my sore blunt tongue
Watching the warm poison rats curl through the wide fence cracks
Pissing on magazine photos
Those fishing lures thrown in the cold
And clean blood of Christ mountain stream

Have I found you
Flightless bird, grounded, bleeding or lost you, american mouth
Big pill stuck going down

iron & wine

flightless bird-american mouth

مامان

2010-08-02T12:27:00.000-07:00

مامان با یک لیوان چای نبات وارد اتاقم میشود
نگاه بغض آلودی دارد
حس میکنم تلخ ترین چایی دنیا را دارم میخورم
مامان خیلی تنهاست
و هیچ یک از ما..حتی بابا هم به فکر شکستن تنهاییش نیست
مامان تنهایی اش را با کتاب قطور روانشناسی هیلگاردش پر میکند
بابا هم مثل همیشه به باغ دوست داشتنی اش رفته است
تا بدون مخفی کاری هرچقدر دلش میخواهد سیگار بکشد و سرفه کند
به مامان پیشنهاد میدهم مری و مکس را با هم ببینیم
مثل همیشه پیشنهادهایم احمقانه و بی موقع است
حتی اگر دعوتم را قبول میکرد دیدن همچین انیمیشن تلخی در همچین موقعی اوضاع را بدتر میکرد
مثل شبی که بابا مثل خیلی شبها نبود و پیشنهاد دیدن فیلمbrothers
را دادم
اسم شخصیت اصلی فیلم یادم نیست..اما شباهتش با بابا را خوب یادم است
حساسیت هایش به سر و صدا..شب بیداری...و از همه بیشتر سوء زن ویژگی های بی اهمیت مشترک بابا و نقش اول نبود
مامان آن شب تا صبح توی رخت خوابش از این دنده به آن دنده شد و آرام گریه کرد.
فکر میکردم مامان به خاطر علاقه اش به روانشناسی جنگ از فیلم خوشش می آید اما اصلا یادم نبود که این فیلم میتواند کپی آمریکایی زندگی مامان باشد.
همیشه مامان از بچگی به ما یاد داده که مسائل خانواده را خارج نبریم..مثل خودش که بزرگترین دردهایش را حتی به مادرش هم نمیگوید...اما روح من مثل او بزرگ نیست.
یادم است بچه که بودم تنها باری که کابوس ندیدم و خواب یک فرشته را دیدم خیلی شبیه مامان بود..حتی یک روز که خدا را توی دفتر نقاشی ام کشیدم بی شباهت به مامان نبود.گاهی وقت ها برای مامان آرزوی مرگ میکنم..چون حس میکنم تنها جایی که میتواند از شر بهانه گیری های ما و فریاد های بابا خلاصی پیدا کند بهشت است.
بهشتی که فرشته هایش از زیبایی مامان به شگفت می آیند!

2010-08-01T13:18:00.000-07:00

دارم برای دو یا سومین بار توی زندگیم جواب یک ایمیل کاملا کاری را میدهم...مدام خنده ام میگیرد...اصلا نمیتوانم رسمی بنویسم..آن هم به زبان انگلیسی که ما ایرانیها فقط زبان اسلنج(عامیانه) را از فیلم دیدن زیاد و فیس بوک و چت یاد گرفته ایم...(بماند که شونصد ترم در شونصد موسسه مختلف هم زبان اجنبی خوانده ایم) خلاصه چند بار مینویسم
Tnx dude
اما عاطی از آن طرف نیشگونم میگیرد که توروخدا ..این یک ایمیل رسمی است
چند روز پیش که با آقای مهندس ملاقات داشتم و بوی عطر شیرین اش داشت خفه ام میکرد، هم نمیتوانستم جلوی خنده ام را بگیرم..سعی میکردم تو چشمهایش نگاه نکنم..چند بار سعی کردم یک نکته بامزه پیدا کنم و لبخند را بر لب های کوچک آقای مهندس که تا به حال اینقدر باز نشده بود بنشانم
مدام سعی میکردم از خلق و خوی تعارف و تملق اصفهانیم استفاده کنم تا جو رسمی تر شود
اما چه کار کنم که به هرکسی میرسم فکر میکنم باید رابطه صمیمانه برقرار کنم
.
.
صد بار مینویسم و پاک میکنم...نمیتوانم ایمیل را با یک تشکر خشک و خالی رها کنم
بالاخره میبینم که مهندس گرامی فامیل مرا در ایمیل قبلیش اشتباه نوشته
تا عاطی رویش را برمیگرداند...مینویسم فامیلم را اشتباه نوشتید و یک ساین خنده میگذارم..آخیش
عاطی میپرسد آخر چی نوشتی؟...میگویم بابا کمی خارجی فکر کن..صمیمی باش
جواب میدهد همین کارها را کردی که ترشیدی...همزمان صدای کل کشیدن و دست و صوت و موسیقی از خانه بقلی شنیده میشود...گویا دختر ترشیده شان بالاخره دارد ازدواج میکند
به عاطی پیشنهاد میدهم از روی پشت بام میشود نظاره گر این صحنه تاریخی بود..با عجله و نفس زنان خودمان را به لبه دیوار میرسانیم..دختر ترشیده عزیز که دو تاخواهر تا حدی رسیده پشت سرش بودند و باید هرچه سریع تر ازدواج میکرد با یک مرد کچل خیکی که سیبیل تا حدی ضایع دارد دارند وسط مجلس میرقصند و شاباش میگیرند
یاد مراسم عقد میترا هم کلاسی مدرسه و دانشگاهم می افتم که چند روز پیش بود و من در نقش عکاس لیاقت حضور داشتم
نمیدانم چرا این روزها همه شاش دارند هر زودتر ازدواج کنند
بماند که خودم هم سالی دوبار ویر عروسی کردنم میگیرد
مامان را صدا میکنم..و میگویم مریم خوشگل شده نمیخواهی ببینیش؟
مامان هم دوان دوان خودش را از پله ها بالا میرساند و میپرسد کو؟
توضیح میدهم که باید سرت را زود بدزدی و گرنه شاید اتفاقی دوربین فیلم بردار رویت زوم کند و حسابی ضایع شود
مامان میگوید طرف از کله طاسش معلوم است دکتری مهندسی چیزی است!
الهی که خوشبخت شوند

.

2010-07-28T01:31:00.000-07:00

با سر و وضع بهم ریخته ات نا آشنایم
نگاه هایت را از چشمانم میدزدی
تمام تصویری که از تو داشته ام انگار مثل یک آینه قدی تکه تکه میشود و خرده هایش توی جوب بدبوی خیابان سعدی میریزد
کلاه پشمی که برای پوشاندن موهای کثیف و بهم ریخته ات بر سر گذاشتی به غولی که تمام خاطراتم را در طول یک ماه دزدیده است و اصلا به روی خودش نمی آورد شبیه تر میکند
شاید خسته ای..شاید بی حوصله ای که حرف نمیزنی کوه یخ من...
اما با همه خوش و بش میکنی...میخندی حتی بیشتر از همیشه..با اشتها غذا میخوری...
و مثل همیشه بحث های کاری را پیش میکشی..ادای همکارانت را در می آوری و میخندی..اما
انگار من آنجا نقش یک گلدان سفالی نه چندان زیبای قدیمی را سر میز ایفا میکنم که خیلی وقت است کسی نگاه تحسین باری به آن نینداخته است
خودم را توی آینه رستوران نگاه میکنم..به نظر از همیشه زیباتر به نظر می آیم..اما چشمهایم دارند غم بزرگی را داد میزنند..که انگار کسی آنجا نمیشنود
سعی میکنم کمی خودم را قاطی جمع کنم..اما تلاش هایم بیهوده است...مثل یک تکه چینی دارم خودم را با چسب نامرغوبی که اصلا برای اینکار نیست به جمع وصله میزنم
به پلیرم پناه میبرم
فقط کلد پلی میتواند در دریای متلاطم اندوه بیش از این غرقم کند
میخواهم نشنوم حرفهایی که با من نیست..از من نیست...و دارند تو را از من دور میکنند..
با همه ی آگاهیم انگار متوجه نیستم چرا از من فرار میکنی..
خوب توانسته ای بدون پلیر یا عینک آفتابی مرا نبینی و نشنوی...تصمیم آگاهانه ای گرفته ای..که دور باشی..هر چقدر دورتر که میتوانی
تصمیم گرفته ایم
تمام خنده ها و خوشی ها و خاطراتمان را مثل یک نوزاد به راحتی با یک بالشت سفت..خیلی سفت.(.از همانهایی که اراده کنی..دو ثانیه ای رویش خوابت میبرد)...خفه کنیم
خفه کرده ایم..ناله هایش را نمیشنوم
کودکمان مرده است...
و دیگر حجم عظیم تنت..خانه ی گرم و آرامی برای من نیست...پتک بزرگی است که هر ثانیه به سرم میخورد و زجرکشم میکند...
بودنت را طاقتم نیست
.
.
.
(من هم بیشباهت به جادوگری نیستم که خیلی چیزها را از تو دزدیده است..یک ماه که هیچ..یک شبه)

سخت ميگيرد جهان بر مردمان سخت (گير)

2010-07-26T01:47:00.000-07:00

دينگ
پرتقالي من كجايي؟اسمتو بايد گذاشت توت فرنگي نرسيده!
از فكر كردن به توت فرنگي نرسيده دلم ضعف ميرود...دندان هايم قريچ قريچ ميكند.
از اول نميدانم چرا ندا هميشه پرتقالي صدايم ميكند!يك بار عكس چند تا پرتقال روي درخت كه توي زمستان يخ رده بودند و قنديل هاي يخ از آنها آويزان بود را گذاشت بلاگش و عنوانش را رها انتخاب كرد..يعني من!از آن پس من شده ام پرتقاليش..و او هم شد دواي نخوت و ناموس ما! آن موقع ها تريپ عرفان برداشته بوديم...ملاصدرا ميخوانديم...مولانا ميجويديم..و.من حس ميكردم شمس تبريزي خودم را پيدا كرده ام....!
او رفت نيشابور ديار عطار و خيام...و من هم رفتم تهران ديار دود و ساندويچ هايدا..كه فقط ترم يك چند باري خوردم!
او علي خودش را پيدا كرد...كسي كه شد يار ديرينه و استاد مجسمه سازيش...و دل من هم هر ساعتي هواي كسي را كرد و آخر نفهميدم اين دل ديوونه ما اسير نرگس مستونه كيست....و عرفان و طراحي كردن جايش را با موزيك راك و گريه هاي شبانه و ترجمه متون تخصصي حال بهم زن عوض كرد...
به هم ريختگي خونه مجردي هاجر...بوي تن ماهي ..موسيقي كلاسيك ... و بوي رنگ روغن...خلاقيتم را دارد تا حدي زنده ميكند...ميفهمم چقدر در طي اين چندسال چشمه هاي خلاقيت و رهايي و قدرتم خشكيده است... ديدن استوري بوردهاي انيميشن جديد هاجر جسد قدرت تخيلم را تكاني ميدهد.... انيميشن نمكي..كه با موسيقي و رقص رو حوضي تلفيق شده است... لبخند را بر لب هاي كودك درونم مينشاند...و مثل باباهايي كه قول بستني يخي به بچه هاشان ميدهند ميگويم نوبت تو هم ميرسد عزيزم...!
جلوي قفسه كتاب هاي فلسفه نشر چشمه ايستاده ام.... به سرعت از عنوان ها رد ميشوم..دلم ميخواهد همه ي قفسه را بچپانم توي چمدانم ! به حقيقت و زيبايي بابك احمدي و چند كتاب از بارت اكتفا ميكنم....اول كتاب لذت متن بارت مينويسم....اي روح من..بخور...!واسه تو خريدمش! به شرطي كه بذاري يه امشبو بخوابم!!
عنوان حكايت خودم است...

جدی نگیر

2010-07-21T01:32:00.000-07:00

چه فایده ای دارد که عین خیالت هم نیست که کسی خواب پوست عرق کرده ی تو را میبیند و از اعماق وجودش غبطه میخورد که نمیتواند لمسش کند
خب قضیه ی فایده داشتن یا نداشتن دلتنگی نیست
قضیه این است که لذت مازوخیستی دلتنگی یگانه است!
دلتنگی هیچ فایده ای ندارد.
اگر داشت هزاران بار به آغوش کسانی شتافته بودی که سالهاست دلتنگت هستند.
دلتنگی یک حس یک طرفه است...که مثل کرم می افتد به جانت...شاید هم مثل موریانه...ریز ریز و به آهستگی سلولهای شادیت را میخورد و موهای زن زیبای امیدت را یک شبه سفید میکند.
سوء زن ..ترس..و در نهایت نفرت است که گلویت را میگیرد و محکم فشار میدهد..تا جایی که یک هو فراموش میکنی..و برای خودت در این هوای گرم یک نسکافه ی خیلی شیرین حال بهم زن درست میکنی..و کلی خرکیف از تنهاییت کانال های تلویزیون را امتحان میکنی.
حالای صدای شر شر آب کولر است که مثل یک مار خیلی نرم و لاغر و نه خیلی بلند توی مسیل های ذهنت جاری میشود...پشه ای که قصد دارد همدم شبانه ات باشد هر چند دقیقه یک بار اعلام وجود میکند...پاهای اپیلاسیون شده ا ت در نور رقیق شب مثل فلس های یک ماهی لزج میدرخشند..روی هم می اندازیشان ...و تا آخر عمرت هر سه هفته یک بار اپیلاسیون را فراموش نمیکنی..تا آخر عمرت..دندان هایت را مسواک میزنی..کرم ضد آفتابت را فراموش نمیکنی...و روزی سه بار صورتت را با ژل شستشو میشوری..کرم ضد چروک را هر شب تا نزدیکی سیاهی عمیق چشم هایت فرو میکنی..مبادا که زشت به نظر بیایی...مبادا که نخواستنی باشی
مبادا که کسی با بوی تنت مسحور نشود
و این ها همه یک مشت خیال است که فقط کش آمدن تنهاییت را کم رنگ تر میکند
در گرمای تراژیک حمام هر موزیکی را امتحان کرده ای و میدانی که اگر بخواهی سر و ته حمامت را جمع کنی میشود یک ترک پنج دقیقه و بیست و سه ثانیه ای و یک ترک سه دقیقه و چهارده ثانیه ای...اما دلت میخواهد تا ابد حس کنی زیر همین دوش پیزوری زنگ زده ایستاده ای و داری سلولهای مرده ات را به سوراخ چاه حمام حواله میکنی و هیچ کسی پشت در حمام انتظارت را با یک هندوانه قاچ کرده ی خنک نمیکشد......موسیقی است که با بخارهای آب به آینه حمام میچسبد و تو با هیجانی که از کودکی از بین نرفته است بخارها را میشکافی و روی سطح آینه بزرگ مینویسی..امروز از همه روزا خوش شانس ترم!

تابستان

2010-07-12T06:26:00.000-07:00

حتي حاضر نيستم در پوست خودم جا به جا بشوم و فكر م را از زاويه اي ديگر ببينم
همانطور روي كاناپه جايي كه بادي كه از روده ي كولر خارج ميشود مستقيما با من برخورد ميكند نشسته ام...
خيال پردازي ميكنم
خودم و او را ميبينم
جاهاي مختلف
رستوران
كلاس زبان
پشت بامشان
كافه
پشت چراغ قرمز
..ميشل فوكو..ژاك دريدا...بارت...فرويد..هايدگر...شميسا همه دارند بلند بلند توي ذهنم حرف ميزنند..و نظراتشان را در مورد فرماليسم و ساختارگرايي و هرمنوتيك و عقده ي اديپ و ادبيات فارسي توي كله ام فرو ميكنند
آن طرف يك مردك فرانسوي كه انگار استاد دانشگاه سوربون پاريس است توي چشمهايم زل زده است و براي صدمين بار از من ميپرسد چرا فرانسه ميخواني و من جواب ميدهم j'adore la launge francais....
بازخواستم ميكند و ميگويد اگر خيلي عاشقش هستي اين رمان لعنتي پروست را چرا تمام نميكني؟
من توي كاناپه ميچرخم
و پشت به تو كه لب پشت بامتان ايستاده اي و داري ليوان چاييت را سر ميكشي...و رگ هاي گردنت.. كه عاشقشانم تكان ميخورند
ميگويم گور باباي همه تان...
به خط خطي هايم روي كاغذ زير تخته شاسي ادامه ميدهم تا خوابم ميبرد.

داغ

2010-07-07T09:07:00.000-07:00

خیلی خسته ام
میدانم کسی برای غرغر هایم تره هم خورد نمیکند
دلم نمیخواهد دهانم باز شود تا با ناله هایم انبوه نصیحت هایت را بریزی روی سرم
همینطور میدانم همه اینقدر خسته و کلافه هستند که حال و حوصله ی یک سوهان روح را نداشته باشند
چیزی که میخواهم آرامش است
و پس از آن یک سرحالی و باطراوتی خاص
پر از رنگ های سبز..نارنجی...قرمز آلبالویی...گل بهی...
دلم استخر میخواهد..با آب ولرم..رو به سرد
تا این مخی که مثل ماشین بابا هر دو دقیقه یک بار جوش می آورد را خنک کند
گرما به مخم رسیده..به اعصابم نفوذ کرده

تولد!

2010-07-04T07:03:00.000-07:00

دوستان عزیز باید به عرض برسونم که از اونجایی که من بازگشتم به سرزمین مادری...دسترسیم به اینترنت در حد چس است
چمدان های کتاب و لباسم هنوز جایی ندارند و همانطور توی زیرزمین ولو هستند
شبها روی کاناپه میخوابم
و لوازم آرایشم کف زمین ولو است
میبینید که همه ی امکانات برای حضور بنده فراهم شده از قبل
تا بابا مامان را راضی کنم که تغییراتی در سیستم خانه و وسایلش دهند تا شاید جایی برای بنده هم باز شود چند ماهی طول میکشد
نداشتن اینترنت از سر تدبیر بوده است تا شاید کمی درس بخواانم در این تابستان لعنتی گرم....و سر و سامانی هم به پایان نامه ای بدهم که مثل یک غورباقه گنده انتظارم را میکشد تا قورتش بدهم
اما امروز که صرفا یک روز معمولی مثل همه ی 365 روز سال است..بیست و دو سال پیش من خیلی آرام..بادون وغ ووغ به دنیا آمدم...و کمی بعد هم به خواب فرو رفتم....زیرا تحمل این دنیای تیره و تار مثل همیشه برایم سخت بوده و ازآن رو به خواب پناه برده ام...مامان تعریف میکند به زور از خواب بیدارم میکرده تا از شیره جانش بدهد من بمکم
خلاصه که امروز یک روز کاملا معمولی واسم....نمیدونم به خاطر بزرگ شدنه..یا نتیجه ی لفسردگی حاد..اما امروز هیچ حس خاصی ندارم
اینترنت رو به زودی راه می اندازم..منتظرم باشید

dream night

2010-06-17T00:52:00.000-07:00

توی دهانم نگاهش میدارم
کمی قورت میدهم
گلویم میسوزد
مثال دختران باکره در اولین هم آغوشی
.
.
.
توی دهانم نگهش میدارم
قورتش نمیدهم
به آرامی با بینی نفس می کشم
.
.
you are all I need
.
.
خاکسترها توی کاسه آب لعابی
انگار به ارگاسم میرسند
جلزی میکنند و راحت میشوند از بیشتر سوخته شدن
.
.
do you wonder why i prefer to be alone?
.
.
.
از دهانم که بیرون می آیند مثل پرنده های تازه از قفس آزاد شده
از پنچره خارج میشوند و تو هوای سبک و آرام ساعت چهار صبح پرواز میکنند
.
.
گلویم میسوزد
.
.
میوه های گرمسیری تازه از فریز در آمده خوب التیامش میبخشد
.
.
.
میشمارمشان..
هفت تا...
آرامم
.
.
.
مثل همین دودهایی که عاشق سفیدی و رهاییشانم آرامم
.
.
میخواهم حسرت بخورم که نمیتوانم بروم توی تراس بنشینم
اما میبینم آسوده تر از این حرفها هستم
.
.
.
لای انگشتان پایم میسوزد
.
.
پشه ها...رفیقان نیمه شبم نمیخواهند احساس تنهایی کنم
رفیقانم بمکید اگر آرامتان میکند
بمکید
همچون من
.
.....................................................................................................................

فیس بوک

2010-06-15T13:37:00.000-07:00

من دیگر حالم از آدمها و رویاهایشان بهم میخورد....

از فیس بوک بدم می آید

هی فلانی و فلانی میروند یک جایی عکس میگیرند و همدیگر را تگ میکنند

و خودشان برای هم کامنت میگذارند..

خب آقاجان به من چه؟

فیس بوک جان به من ربطی ندارد

این فضولی تو زندگی دیگران است

اصلا فضولی هم نباشد..به من ربطی ندارد

حالم دارد از آدمهای مرفهی که هی عکس سفرهای خارجیشان را میگذارند ..و هی جلوی برج ایفل عکس می اندازند بهم میخورد

شما همگی دارید توی فیس بوک با هم لاس میزنید

درست است

محیط آزادی است

آدم ها حق دارند هرطور میخواهند رفتار کنند

اما من حالم از شما و رویاهایتان بهم میخورد

حرف تازه ای ندارید؟

فیس بوک مثل مهمانی های فامیلی و علی الخصوص زنانه میماند

خاله زنک بازی ...آمار کسی را درآوردن...انگار رفته ای بالای پشت بام خانه تان و داری دختر همسایه لختتان را دید میزنی

اصلا همین دخترهمسایه خودش هم دلش میخواهد که لخت ببیندش...ا همه پر از عقده..رویا..و دروغ

کاش تفریح های بهتری میساختیم

بنده خودم یکی از عضوهای تا حدی فعال فیس بوک هستم!!

بعدا نوشت: فیس بوک خوبی و بدی های خاص خودش دارد.

در این باره نیاز به توضیح و موشکافی بیشتری است.

rock

2010-05-31T10:48:00.000-07:00

دوستان بدانید و آگاه باشید

فردا 11 خرداد 89

ساعت 3 در دانشکده هنرو معماری دانشگاه آزاد

ساعت 7 در سالن فارابی دانشکده هنرهای کاربردی دانشگاه هنر(چهار راه ولیعصر.روبروی خ بزرگمهر)

اجرای آثار راک

توسط گروه falat

مرسی خدا به خاطر وجود موسیقی!

2010-05-26T13:51:00.000-07:00

من و آنی در بهترین روز عمرمون!کنسرت راک در دانشگاه!
.
.

یه بسته وینستون قرمز تو جیب آنی سنگینی میکرد..که تا آخرهم سنگینی خودش رو حفظ کرد!

یک پست چندش آور

2010-05-23T08:50:00.000-07:00

متوجه ام که توی عالم واقع نیستم...و دارم مثل همیشه افکاری که در طول روز..یا هفته..یا سالهاست از ذهنم گذشته است را از چرخ گوشت ذهنم در عالمی که به آن خواب میگویند میگذرانم
صدای آقای ناصری را میشنوم...مثل همیشه دارد علمش را با شوخی و خنده قاطی پاتی میکند تا آش باب طبعی به دانشجویانش تحویل دهد
اما من همچنان مشغول چرخ کردن افکارم هستم
اصرار دارم این مخلوط عجیب غریب تهوع آور را با حرص تماشا کنم
بالاخره شرم بر من غالب میشود و تصمیم میگیرم بروم آبی به دست و رویم بزنم تا بیش از این مجبور نباشم صحنه های بی سر و ته ذهنم را دنبال کنم
موبایلم را با خودم میبرم که اگر احیانا شرم مغلوب تنبلی شد به حامد اس ام اس بدهم که برایم حاضری بزند.و باقی وسایلم را بیاورد کتابخانه
به دستشویی دانشگاه که محیط عجیب غریب و دور از ذهنی ندارد وارد میشوم
از دستشویی های بین راه قم هم کثیفتر است
با فونت بزرگ روی کاغذی نوشته اند خانم های عزیز نظافت چی ها آقا هستند زباله هایتان را در نایلون تیره یا کاغذ بگذارید
نمیدانم مگر دیگر شرم و حیایی مانده است که مثلا رعایت آقای نظافت چی را هم بکنیم؟
مسلما نظافت چی آقا از کثیف کاری های خانم های همیشه خوشبو و زیبا و جذاب به تنگ آمده اند و این کاغذ را چسبانده اند
مانده ام که با این وضعیت از دستشویی استفاده کنم یا نه...؟
بالاخره راضی میشوم که به خاطر کلیه های عزیز هم که شده از دستشویی استفاده کنم
برای اینکه پست بیشتر از این چندش آور و غیر شرعی نشود از توضیح این قسمت معذورم
اما فقط همین را بگویم که در حالی که برای ترک آن اتاقک غیرقابل تحمل آماده میشدم به ناگاه صدای افتادن چیزی راشنیدم
گوشی خوش اندام زنانه ام ..یار غارم..مجموعه بهترین آهنگ های زندگی ام..عکس های لحظه های تکرار نشدنی عمرم..مثل یک ماهی کوچولوی ناز گو گولی که با سرعت و ناز خاصی بال میزند به داخل چاه دستشویی روانه میشود...
و من مات و مبهوت خشکم زده است
بعد از چند دقیقه در حالی که با همان حالت به کاسه دستشویی زل زده ام دکمه پلی زده میشود و من درحالی که کمربندم را نبسته ام شتابان به سمت آبدارخانه میدوم
اشک در چشمانم جمع شده است
با عجز داستان را به مستخدم توضیح میدهم
قاه قاه میخندد و بعد قیافه اش را مثل زن های وسواسی میکندو با عشوه خاصی میگوید که از کمک کردن به بنده معذور است
به داخل دستشویی برمیگردم و با اندوه خاصی به سطح سفید کاسه توالت که هیچ اثری از یک گوشی سرخابی ندارد زل میزنم
انگار انتظار دارم معجزه ای بشود و این سطح سفید آن ماهی کوچک ناز را به من برگرداند
دوباره به آبدارخانه برمیگردم و از آقای مستخدم که در همه حالت ها هیزی خاص خود را حفظ میکند درخواست یک کیسه میکنم تا دستان لاک زده ی عزیزم را در آن فرو کنم و با آن به اعماق چاه سفر کنم!
تلاشم بی فایده است
قضیه چندش آور تز از این حرفهاست
با خودم فکر میکنم چه فایده ای دارد ..اگر گوشی را هم نجات دهم مسلما به خواب ابدی فرو رفته است.
اما دست از تلاش برنمیدارم دوباره به آبدارخانه میروم و این بار ملتمسانه تر عجز و لابه میکنم.
مستخدم این بار با پیشنهادی که میدهد بارقه های امید را در دلم روشن میکند.
با دادن مقدار پولی به یکی از مستخدمان که حاضر است در آن دریای چندش آور شنا کند میتوانم به ماهی کوچکم زندگی دوباره ببخشم.
آقای مستخدم دستکش به دست وماسک بر صورت به داخل دستشویی میرود و در اتاقک را میبندد.
پس از دو دقیقه با آرامشی خاص که در چشمانش موج میزند خارج میشود و گوشی خیس و لزجم را که در نایلونی پیچیده شده است به دستم میدهد.
مانده ام بقلش کنم یا همانجا گوشه ای پرتش کنم.

مستخدم که قیافه اش بیشتر شبیه جراح هایی است که از اتاق عمل بیرون آمده است از این واقعه احساس رضایت میکند و توصیه میکند که گوشی را توی کیسه برنج بگذارم تا نمش را بگیرد!!!
از چشمهایش میخوانم که منتظر تنها پنج هزار تومانی نو و تانخورده ای است که در کیف پولم جا خوش کرده است
پول را کف دستش میگذارم
و نایلون به دست روانه ی گوشه ای از حیاط میشوم
بالاخره حاضر میشوم که گوشی را باز کنم و باطری و سیم کارت را خارج کنم
اینجاست که به هویت واقعی عشق پی میبرم
دست هایم بوی گه گرفته اند

زایمان

2010-05-15T10:44:00.000-07:00

من احتیاج به یک زایمان طبیعی دارم

تا نافم از همه بریده شود

و به خودم بازگردم

نمرده بودی

2010-05-13T00:02:00.000-07:00

از دیشب تا حال توی دنیای سایبری گم به گور(مودبانه گم و گور) شده ای

اس ام اس هایم را جواب نداده ای و حالا که چراغ لعنتی سبز رنگت توی جیمل روشن است هم لال مانده ای

حتما همین الان هم که خوابیده ای رو تخت و لپ تاپت را گذاشته ای روی پاهایت و با خونسردی پنجره ها را باز و بسته میکنی از ذهنت گذشته است که دارم به تو فکر میکنم

چیزی مثل شبح من هی از جلوی چشمهایت رد میشود

شاید متوجه نمیشوی که شبح من چرا اینقدر دارد توی اتاقت بال بال میزند

شاید عقلت حکم کرده است که من هنوز خوابم و از قضا موبایلم سایلنت نیست و با دینگ اس ام اس بیدار میشوم

خب من چکار کنم نمیتوانم به شبحم دستور دهم که بیفتد به جان تو نیشگونت بگیرد یا پاهایت را قلقلک دهد تا بفهمی بیدارم

صدای دینگی شنیده میشود....از تب جی میل است

خیلی ذوق مرگ میشوم

بالاخره گوشه ی پنجره ی جی میلت را نگاه کرده ای و دیده ای که چراغ سبز رنگم روشن است

نه

بالای تب اسم یکی دیگر را نوشته که دارد خودش را توی آن پنجره ی کوچک چت جی میل جر میدهد

کیمیا است

اسم کیمیا..قیافه ی کیمیا..عکس کیمیا من را به یاد مجله می اندازد

میدانم که باز هم باید با تمام وجود بلرزم...اشک را گوشه ی چشمانم جمع کنم و بگویم ببخشید که مطالب را دیر می فرستم

پس یعنی تو هنوز هم مرا ندیده ای؟

امکان ندارد

پس چرا لال مانده ای؟

گرم بحث مجله و حرفهای خاله زنکی دانشگاه و دوست پسر این و آن میشویم که یک هو پنجره ی دیگری باز میشود

آخیش

خیالم راحت میشود

مطمئن میشوم که دیشب که از سر کار برمیگشتی نرفته ای زیر تریلی...و اتفاقی کسی پایش به لپ تابت نخورده و چراغت روشن نشده...یا پدربزرگت نمرده و الان بهشت زهرا نیستی...البته تو زرنگ تر از این حرفهایی...توی بیمارستان یا بهشت زهرا هم که باشی به اینترنت دست پیدا میکنی

در هر صورت زنده ای و اینقدر آرامش داری که اگر توی مراسم تشییع جنازه هم باشی خواسته ای روی چراغ سبزم کلیک کنی و حداقل بگویی پدربزرگم مرده

جمله ات را با دقت می خوانم

"یعنی اینقدر از دستم ناراحتی"

چشم هایم قه قه میخندند

موبایلم را نگاه میکنم

تو اس ام اس داده ای و من ندیده ام

هرشب

2010-05-12T13:42:00.000-07:00

ساعت یک و ربع بامداد شده

هنوز هم او و دختر عموی مامانش که مهمان است دارند حرف میزنند...کف دهنشان را با خوردن طالبی و دلستر و ..رفع میکنند

چند ساعتی هست که مداوم به نوبت صدای ماریوس دودا ...و تا برسد به وحید رونقی..گوینده برنامه تهران درشب توی گوشم میجوشد تا اراجیفشان را کمتر بشنوم

اما انگار با گذاشتن هدست صدایشان بیشتر شده

چشم هایم از فرط خیره بودن به مانیتور انگار نور کافی را جذب کرده اند و زین پس همه را بازتاب میکنند

به این فکر میکنم هرشب که دارم دکمه ترن آف را میزنم چقدر از هیجان زیبایی زندگی از دید این دنیای مجازی به وجد می آیم

و مثل همه هفتاد نفری که بلاگشان را میخوانم فکر میکنم..حرف میزنم....تصمیم میگیرم

اما هرصبح همان راحله ای میشوم که از ثانیه ی اول حالت تهوع دارد

به گنجشک های جیغ جیغو فحش میدهد و از نور تیز صبحگاهی متنفر است

این چیزی که میخواستم آپلود کنم این نبود

.

2010-05-12T12:44:00.000-07:00

نوشتم....شاید دو ساعتی طول کشید

خیلی دوستش داشتم

اما وقتی دکمه آپلود را زدم پرید

حتی توی درفت هم نبود

همین فردا این ورد 2007 لعنتی را نصب میکنم تا حداقل یک جایی ذخیره شود

la meme ماست و خیار

2010-05-10T13:38:00.000-07:00

این پست را پری شب نوشتم

..آپ کردم

و فردا صبحش پاکش کردم

به علت ایراداتی که داشت

و امشب وقتی ایمیلم را چک میکردم...دیدم دوست عزیز و عجیبم پست رابرایم ایمیل کرده..خواندم و با هلامت تعجب جواب دادم

انتقادات جالب و مثل همیشه غیر قابل پیش بینی به متن و نوع نوشتنم کرد

و من با دانستن آنها..تصمیم گرفتم بدون ادیت شجاعانه دوباره آن را اینجا بگذارم

نوشته های من حتی اگر کلمات بی معنی هم باشند که پشت سر هم ردیف شده اند..نوشته های منند و من آنها را خلق کرده ام

تکبیر

کجگی ها پست قبلی است

دارم سعی میکنم خیاری از توی سوراخ سمبه های یخچال پیدا کنم تا نصفه شبی ماست و خیار و نعنا درست کنم...چند خیار گندیده پیدا میکنم..خیار ها زرد شده اند و انگار توی دست هایم آب میشوند..انگشتانم نوچ میشود..فورا داخل سطل آشغال بزرگ آشپزخانه شوتشان میکنم..یک خیار دیگر پیدا میکنم..آن هم همچین تعریفی ندارد.حسابی پلاسیده..به قول روزبه..مثل آنجای پیرمرد میماند

خیار از ته مانده های میوه های سحر است...

سحر رفته دستشویی

صدای سیفون میآید

داد میزنم سحر...من خیار میخوام

به سرعت پوست خیار رامیکنم..

توی یک کاسه سبز رنده میکنم

نمک را با استرس می پاشم توی کاسه..

.نعنا ها را نسابیده میریزم ..ماست سنتی دامداران که بیشتر شبیه خامه است را اضافه میکنم

آخیش

ماست و خیارم آماده است

میدانم چند دقیقه بعد است که بیهوشی هیجان انگیزی به جانم می افتد.

.خواب شیرین و دلپذیر.

.ای دیازپام من ..دوستت دارم

با هیجان و عجله قاشق قاشق ماست ها را میریزم توی دهانم

سحر میپرسد الان تند تند میخوری که زود خوابت ببرد..

میگم نه..فقط شاش نوشتنم گرفته است

تو رو خدا حرف نزن از ذهنم میپرد

ساکت باش

ماست و خیار تمام میشود

در همین بوحبوحه(درست نوشتم؟) سعید اس ام اس میزند و کد آهنگ پیشوازی را که برای هفته ی کتاب ساخته میدهد..

ذوق مرگ به آیناز کد را میدهم

همه به 7575 میفرستیم..فقط مال آیناز فعال میشود...آن هم از نصفه پخش میشود

خیلی آهنگ خوبی است..

.فکر کن پدر گرامی به من زنگ میزندو عوض شنیدن صدای بوق صدای مردی رامیشنود که میگوید لطفا چند لحظه گوشی...و بعد صدای ورق زدن کتاب...و بعد هم ترانه ی روزبه نعمت اللهی که میگوید با تو قصه گفتنم هی..طفلک بابا سکته میبکند..فکر میکند مثلا من با دوست پسرم رفته ام کنسرت و برای چند لحظه رفته ام دستشویی و گوشی را سپرده ام به او

وای خدایا ..همه چیز از ذهنم پرید...شاید اثر ماست و خیار باشد

پ ن :کد آهنگ:551937

کلمات خارجکی عنوان یعنی همان

حالا کی گفته ماست و خیار مونث؟

وارد بحث های تخصصی نمیشویم

راستی...شخصیت آخرشب و صبحم با هم فرق میکند

مسلما شب ارجح است

امروز

2010-05-05T10:44:00.000-07:00

امروز فهمیدم باید بنویسم..حتی اگر فقط یک صفحه

تصمیم گرفته ام به حمام بروم و تیغ را به جانم بکشم تا از شر چیزهایی که لطافتم را زیر سوال میبرد راحت شوم...صبری برای رسیدن به موعد اپیلاسیون نیست

....مادر جان زنگ میزنند و توصیه میکنند به سایت آموزش پروش نگاه کنم تا شاید جزو آدمهایی باشم که با روزی نهایتا شش ساعت کار..ودو سه روز تعطیلی هفته و آسوده بودن سه ماه تابستان و داشتن حقوق ثابت خوشبخت اند

میگویم سر میزنم...اما در دل اصلا حس خوبی نسبت به شغلی که فقط صبر و حوصله و همیشه مقنعه به سر داشتن...و باز هم صبر را می طلبد ندارم

همیشه از مدرسه گریزان بودم...دلم نمیخواهد شاگرد ها همیشه پشت سرم بد گویی کنند..حوصله بچه های لوس و بی ادب این دوره زمانه را هم ندارم

اما خب....آخرش که چه ..نکند روزی به این شغل راضی شوم ؟

امروز خدا را شکر از آن بختک توی موسسه خبری نبود...اصلا نمیفهمم این موجود با آن نگاه هایش از من چه میخواهد؟ اصلا چرا همیشه لباس سورمه ای به تن دارد؟چرا همیشه توی همین نقطه از موسسه می ایستد؟چرا من هر چه فکر میکنم نمیفهمم این آدم را کجای زندگیم دیده ام؟ هر بار که میبینمش احساس میکنم یک سطل آب یخ ریخته اند روی سرم..

شاید فردا پس فردا بروم نمایشگاه کتاب ..کتاب های لازم برای امتحان فوق لیسانس را بخرم..اما هنوز نمیدانم مطئنم که میخواهم این تصمیم را برای زندگیم بگیرم یا نه؟

راستی اگر واقعا پایان دنیا 2012 باشد باید چه کرد؟زندگی را با همان روال عادی ادامه داد؟خوشتر بود؟بیخیال تر بود؟یا پر از استرس کارهای ناکامل را به پایان رساند؟

شاید از این پس داستانی تر بنویسم

باید به نوشتن احترام بگذارم و حرفه ای محسوبش کنم...همینطور باقی کار ها..را

میبینی چه قدر سنگ شدم؟حتی یک کلمه هم نگفتم چه مرگم است

روزهای آخر خوابگاه

2010-05-04T04:44:00.001-07:00

سحر.من.آیناز

Out Of Consciousness

2010-04-22T14:43:00.000-07:00

سرم درد میکنه...
باد خنکی از پنجره میاد...
چشمام سرد و خیسه...
یه ربعی تو دست شویی زیر آب سرد شستمشون...
تا فردا که بیدار میشم کمتر پف داشته باشه...
حس میکنم خواب بعد از گریه با این باد خنک خیلی کیف میده..مثل یه روز کاری سخت
ساعت یک ربع به دو..یا به قول فرانسوی ها دویی که یه ربع بهش مونده
هنوز سرم درد میکنه...دلم میخواد اون غده ی لعنتی که اشک تولید میکنه رو بخشکونمش....
اون چیزی که باعث میشه گریم بگیره
یا شاید اون چیزی که باعث میشه شکننده باشم
اون قدر شکننده که از خودم عقم بگیره
اون قدر شکننده که حس کنم بقیه هم داره عقشون میگیره
دلم میخواست میرفتم یه جایی و یه کاری شبیه توبه میکردم
یه چیزی شبیه عهد بستن
یه جایی که بتونم خودمو گیر بکشم و با خودم اتمام حجت کنم
اولین جایی که به ذهنم میرسه همون کلیسایی که عاشقشم
اونجایی که یه بار بیشتر از یک دقیقه نتونستم دم درش بایستم
عظمتش اینقدر گرفتم که فرار کردم
برم گوشه حیاطش بشینم....
و بلند بلند سر خودم داد بزنم
این خود لعنتیم که از دست خودم فرار میکنه
شایدم من ازش فرار میکنم
دلم میخواد به خودم دست بند بزنم
و بگم آهای لطفا این کارو بکن...اون کارو نکن..اینجا برو..با فلانی بپر
بهش بگم معلوم هست چه مرگته؟معلوم هست داری از چی فرار میکنی؟
چند ساله که انگار یه ضربه ای به سرت خورده و گیجی
چند ساله انگار اختیارت دست خودت نیست
میشه به هوش بیای؟
میشه به هوش بیای و از یه نفر خواهش کنی یه سیلی محکم خرجت کنه؟
میشه خودتو جمع و جور کنی؟
مثل استفراغ ریختی کف پیاده رو
میفهمی داری پاک میشی؟
میفهمی حواست سر جاش نیست؟
تو کدوم دنیا سیر میکنی؟
گذشته؟
آینده؟
حال؟
گمون نمیکنم حال باشه..اگه حال بود..حالت بهتر بود
شایدم از بس حاله داری زیاد حال میکنی و حواست نیس؟
من حالیم نیست
به هوش بیا
وقت زیادی نمونده

2010-04-06T10:33:00.000-07:00

فردا قراره کشک بادمجون درست کنم...پس فرداشم آش رشته!انگیزه های زندگیمو پیدا کردم!

these moments.....are passing me through!

2010-03-27T00:35:00.000-07:00

چیزی که میخواهم بگویم اینجا نمیگنجد..انگار حتی توی ذهن خودم هم نمیگنجد......

عکس اول :کفش های دوس داشتنیم

عکس دوم:من و لاله روی سد

عکس سوم: من و لاله و ساحل

bonne annee!

2010-03-20T04:55:00.000-07:00

این سال چه غریبانه و بی سر و صدا میگذرد...
انگار یادش نیست چه اتفاقاتی توی همین سال افتاد؟ و چه اتفاقاتی که میخواستیم و نیفتاد
انگار راستی راستی...عین خیالش هم نیست که گریه های بی وقفه ی مرا شاهد بود....و شادی های پیشاپیشم برای چیزهایی ...که نشد
یادت هست چند بار گفتی این نیز بگذرد؟
خیلی چیزها گذشت....چندین بار هم گذشت....اما همیشه در این ذهن غیرقابل شستشوی من متاسفانه یا خوشبختانه میماند
خیلی شبیه دل های پرکینه حرف میزنم.....اما خب...بدان که شکرگذارم....که یادم نمیرود چقدر خوشبختم....که بی غمی ام را با یک بسته آدامس 5 کبالت جشن میگیرم
نمیدانم درنهایت این سال جدید چه اتفاقاتی افتاده و نیفتاده میشود....اما امیدوارم همه چیز رو به بهتر شدن برود....یادم هست که حداقل طی این چهارسال دانشجویی ام چه اتفاقات عجیب و ناگزیری افتاد....پس پیش بینی نمیکنم...فقط از خدا میخواهم ...نه بهتر است بگویم خدا برایم فراهم کرده....بهترین چیزها را در بهترین زمان...به بهترین نحو....
درنهایت چندتا از آرزوهایی که دوست دارم در طی این سال بهشان دست پیدا کنم مینویسم....باشد که در پایان سال هشتاد و نه از بازخوانی این مطلبم شوکه شوم

!
پیدا کردن یک کار خوب و دوست داشتنی در محیطی امن و صمیمی با پاداشی عالی!
به سر و سامان رساندن پایان نامه ام به بهترین نحو ممکن

بازهم به بهترین نحو در بهترین زمان:D مشخص شدن تکلیف زندگی زناشوییم
پیشرفت در زبان فرانسه تا سطوح خیلی بالا
به سر و سامان رساندن یا شاید بهتر باشد بگویم شروع دوباره زندگی هنریم
بهتر شدن حال پدر و نتیجتا مادر و باقی خانواده
رفتن به سفر حج
قبول شدن عاطی در یک دانشگاه عالی
دنبال کردن مستمر ورزش و فیتنس فریک شدن!
!!!!!!!!!!یادگیری ساز پیانو
شادی و سلامتی خودم و خانوادم و دوستان عزیزم

J'ATTENDS LA NOUVELLE ANNEE

2010-03-17T08:30:00.000-07:00

Je suis fatiguée,

Je suis épuisée

Je suis malade

hmm

2010-03-11T23:47:00.000-08:00

T'en fais pas

aujourd'hui

2010-03-08T08:02:00.000-08:00

ازش خداحافظی می کنم...دارم دکمه ی پلی رو فشار میدم که صدام میکنه..میگه از اینجا نرو..خلوته...خطرناکه...میگم آخه من اینجا رو دوست دارم..امروز حوصله ی شلوغی رو ندارم...میگه پس بهم زنگ بزن...میگم دو دقیقه یک بار بهت میس میزنم...چند قدم خیابون رو میرم بالا..هدست تو گوشمه..صداش تا درجه های آخر بالاست..حس میکنم یه نفر از پشت سرم داره یه چیزایی میگه..اون لحظه نمیفهمم..اما بعد از اینکه از جلوم رد میشه و چپکی نگام میکنه....می فهمم گفته ساعت خدمتتون هست خانوم؟ معمولا این اتفاق میفته وقتی حواسم نیست..چند ثانیه بعد میشنوم..همون موقع از پیاده رو میرم تو خیابون..چون همون بالاتر چند نفر اراذل رو میبینم که کنار دکه دارن سیگار میکشن...یه لحظه به خودم میگم خب مگه چیه؟ نهایتا دو تا تیکه بارت میکنن تو هم که مثلا نمیشنوی..اما یه چیزی به سمت خیابون میکشونتم..می پیچم تو یه خیابون دیگه که آخرش به ولیعصر ختم میشه...یه خونه دوبلکس که تراس خیلی بزرگی داره نظرمو جلب میکنه..تمام عرض تراس..که دیگه میتونم بهش بگم یه ایوون با صفا با لباس های رو طناب پوشیده شده..دقت که میکنم..میبینم همه ی لباسا مردونس...نصف بند رخت رو زیر پیرهن های نازک نخی مردونه ای پوشونده که من ازش بدم میاد و خداروشکر بابا هیش وقت از اونا نداشته...اولین چیزی که یادش می افتم عمومه...که توی باغ موقع آبیاری یکی از اینا با یه پیژامه ی گله گشاد میپوشید و موهای تنش از زیر لباسش معلوم بود...متوجه میشم مدت زیادیه به تراسه زل زدم..و تو این مدت یه پسره داره از پنجره همون خونه بهم نگاه میکنه...دو قدم که میرم جلوتر..یه کمری کنار خیابون وایستاده که توش یه بابای بد اخلاق که سکوت مرگی گرفته و یه مامان غر غرو نشسته و ...و یه بچه لوس صندلی عقب..بچه هه واسم شکلک در میاره...بدم نمیاد بزنم تو سپر ماشینه..اما خب چرا؟

I'm coming home شروع میکنم بلند بلند خوندن با تام بخونم...

شالمو باز میکنم...هوا داره تاریک میشه...دلم میخواد داد بزنم..ای خدا..چرا یه حسی تو وجودم بهم میگه دختر شالتو ببنند..الان بهت چپ نگاه میکنن

میرسم به خیابون ولیعصر..چراغ قرمزه...اینقدر خوشم میاد وقتی ماشینا وایستادن از وسطشون رد بشم..احساس می کنم دارم بهشون دهن کجی میکنم...هوم همون موقع ولوم رو تا آخر بالا میبرم..

dont ask me...ask the ministry!

شروع میکنم از لاین اتوبوس ها رفتن ..چه قد خوبه ماشین ها بقلت تو ترافیک وایستادن و من در حالی که دارم با آل استارام پرواز می کنم زمزمه میکنم

you are a fool

می پیچم توی یه کوچه میون بر بزنم..عینکمو میدم بالا..انگار همه چیز فلو میشه و فوکوس به هم میخوره..یا یه تور میندازن رو صورتم..

تو ذهنم داد میزنم آی آدمها حالا کمتر میبینمتون

دو تا پسر دارن سر کوچه سیگار میکشن..نزدیک که میشم یکیشون ته سیگارشو میندازه جلو پام..هدستم رو روی گوشم فشار میدم که هی..اگه چیزی هم بگی من نمیشنوم

انگار از دست آدمها دلم پره که نمیتونم لاک مشکی بزنم جون شبیه شیطان پرست ها میشم

یا نباید کفش پاره پوشید چون فکر میکنن بدبختم...

بهش میگم خب به آدمها چه مربوط که من چطوری لباس میپوشم..؟ قبل از این که این جمله رو بگه خودم تو ذهنم میسازمش..چون داری با همین آدمها زندگی میکنی

سر میدون فاطمی یه بچه ی مو فرفری زشت با مزه داره دستشو تو دماغش میکنه..براش شکلک در میارم..می خنده

میگم..به تو میگن آدم

damn ...

2010-03-03T02:36:00.000-08:00

دلم میخواد قبل از خوندن این پست یه آهنگی رو دانلود کنین...اما راستش دلم نمیخواد همه گوشش کنن....شایدم تا حالا گوش کردین....اما یه جورایی برام حس یک چیز شخصی رو داره...شاید چون از آدمی گرفتمش که این آهنگه براش خیلی خاصه

شاید برای آدمهای خاصی بفرستمش...اما اینجا نمیذارمش

با این آهنگ لعنتی...که البته کلمه ی لعنتی نمیتونه توصیف کنندش باشه..چون خیلی لطیف و پاکه..مثل یک بچه اشکام داره جاری میشه

روزهای عجیبیه....روزهای پایان سال..پایان تحصیل..و شاید پایان یه سری چیزای دیگه..اما خب هر حسی..هر مرحله ای...یه پایانی داره...و نباید از تموم شدنش تاسف بخوری.....البته خب تاسف واسه زمانیه که طول اون دوره..کمال استفاده رو نکردی

ای خدای لعنتی.......از انسان بودنم خسته شدم...از این همه باری که رو دوشمه....ای خدای لعنتی من ضعیفم

همینو میخواستی بشنوی؟ به سجده میفتم و میگم من ضعیفم.....تحملم رو زیاد کن

ای خدای لعنتی.....داری به ریشم میخندی؟

.....یا تو هم از قیافه ی من وقتی عصبانی میشم خوشت میاد

خدا

من نمیتونم

همینو میخوای بشنوی؟

بهت نیاز دارم

من عاجزم

بهت نیاز دارم

it's tearing me apart

2010-02-27T11:35:00.000-08:00

یه چایی ریختم واسه خودم.....غلیظ....سیاه...

تو یه لیوان شیشه ای...که حرف اول اسمم رو با لاک روش نوشتم تا با بقیه لیوان شیشه ای ها قاطی نشه....

آیناز خیلی بی وقت خوابیده..میدونم که خواب و بیداره...طوری که بشنوه از سحر می پرسم آیناز چقدر زود خوابیده...آیناز تو تختش می چرخه..دنده به دنده میشه...و میگه سلام...دلم نمیخواد بهش بگم که خوب نیست اینقدر زیاد میخوابی..افسردگیت تشدید میشه..چون میدونم دقیقا چه احساسایی رو داره تجربه میکنه

چاییمو بدون قند هورت میکشم

آیناز میگه بچه ها میتونم یه خواهش احمقانه داشته باشم؟

میشه یکیتون بقلم کنه؟

دلم میخواد آه بکشم و بگم..ما چقدر بدبختیم....اما به جاش ازش میپرسم چه جور بقلی؟ایستاده؟نشسته؟خوابیدنی؟

شکیبا همون طور که رو زمین نشسته و داره ورقا رو بر میزنه میگه بیا بقلم...هم دیگه رو بقل میکنن....اشکای آیناز لای موهای نرم و بلندش گم میشه.....

این آرکایو لا مصب....مثل چی آدمو له میکنه

Again

تو دلم چند تا فحش ناموسی به آرکایو میدم

It's tearing me apart

**************

امروز تو پارک حضرت مریم نشسته بودم و به گنبد کلیسا نگاه میکردم...چه آبی محشری...با عظمت و آروم....احساس میکردم خدا هم همین شکلی باید باشه ...گنبد انگار ابرای سیاه بالای سرشو سوراخ کرده بود و به جایی اون ور ابرا وصل شده بود..گنبد شبیه پدربزرگای مهربون و قوی و با عظمت بود که خیلی کم حرف میزنن...دستاشون بزرگه و پاک...و سجاده سبز بزرگ دارن

دیروز که به رنگ ارغوان رو دیدم دلم سجاده ی جیر سبز خیلی بزرگ خواست

سجاده نه برای نماز...برای گریه کردن

یاد توبه ی مسخره ی امروز ظهرم افتادم..اینقدر از یک کار بدم خسته شده بودم که تصمیم گرفتم به زبون بیارم که من از این کار بدم توبه میکنم و دیگه نمیخوام انجامش بدم..حس کردم یه چیزی تو مایه های یک عهد میمونه

اما خب من عهد های شکسته ی زیادی دارم

گاهی به یک دسته آدم خیلی حسودیم میشه....آدمهایی که از ترسشون یا هر چیز دیگه اعتقاداتی دارند که هیچ وقت پا روش نمیذارن.. و اگه برای یه بارم این کارو کردن از عذاب وجدان میمیرن

2010-02-25T14:16:00.000-08:00

راستش تنها امیدم به فردا صبح ساعت 6 که موبایلم دیلینگ دیلینگ به صدا درمیاد...تو تاریکی مسواک و خمیر دندون پیدا میکنم.....مسواک میزنم...گرمکن میپوشم و با آهنگ هارو داون هیل ردیوهد به سمت پارک میدوم

.عاشق وقتی ام که نفس کم میارم....و حس میکنم دارم خفه میشم

آخه اونوقت میفهمم که نه.....هنوز میتونم با قوای باقیمانده بدوم

هی! با توام دختر!لازم نیست دلخواه همه باشی

....

عکس از نان گلدین

hopelessness

2010-02-25T09:18:00.000-08:00

چند ساعت میشه که تمام امیدمو نسبت به بدست آوردن اون چیزی که میخواستم از دست دادم

یعنی امیدی هست که من دوباره امیدوار بشم تا حالم حداقل بهتر بشه و تو امیدواریم خوشحال باشم؟

s h i t

2010-02-24T09:14:00.000-08:00

یه عالمه چیز تو مغزم داره می لوله..یعنی یه جور وحشتناکی خودشونو به در و دیوار ذهنم میکوبن که بیان بیرون...اما تا حد زیادی به این دلیل که چند تا از آشنایانم تو بلاگم رفت و آمد دارن دوست ندارم بنویسم...البته آشنایانم کاملا برام قابل احترامن و خیلی دوسشون داشتم که گذاشتم اینجا رفت و آمد داشته باشن

اما خب...خیلی از حرفها رو فقط به دو دسته آدم میشه گفت..یا به آدمهایی که مطمئنی خوب درکت میکنن یا به آدمهایی که تو رو نمیشناسن و قرار نیست رابطه ی عمیقی باهاشون داشته باشی...چون هیچ انتظاری ازت ندارن

اما کاش واقعا میشد حقیقتی که هستم رو از هیش کس پنهان نکنم....نمیدونم به جرات ربط داره یا نه..اما میدونم خیلی خیلی از آدمها خودشون رو اونطوری که هستن نشون نمیدن

ای خدا گاهی چقدر احساس بدبخت بودن میکنم

دیشب سحر میگفت چقدر کیف داره که به یه نفر با تاکید بگی بدبخت

یه آدم چطوری میتونه باشه که بهش بگی بدبخت...بیشترین بدبختی که میتونه وجود داشته باشه اینه که ارزش خودت رو ندونی...اما خب باید ببینم زمانی پیش میاد که آدم مجبور باشه ارزش خودش رو ندونه؟

اما احساس عجز هم یه نوع بدبختی دیگه است....که شاید برسه به این قضیه که کاری رو بکنی که نتیجش اینه که ارزش خودت رو ندونستی

لعنتی

پیوست:

مو بلنده آینازه...هم اتاقی جدید شبیه خودم در حد مرگ

after 4 years

2010-02-20T22:10:00.000-08:00

ديشب دوباره شروع كردم بعد از چند سال كتاب فراني و زويي رو بخونم....بخدا دليلش مرگ سلينجر نيست..آيناز داشت قفسه هاشو مرتب ميكرد كه چشمم افتاد به فراني و زويي...دلم خواست دوباره بخونمش....و حس كنم چقدر فراني ام....

امروز مي تونست اولين جلسه از كلاس ترم هشتم باشه..اما خب مثل هميشه استاد نيومد....از اينكه ترم هشتي شدم حس هاي متفاوتي دارم....حس تموم شدن..افسردگي..آسايش..بطالت..سردرگمي...

به موضوع پايان نامه فكر ميكنم...به چهار سالي كه گذشت....به بعد از اين چهار سال..نميدونم واقعا چيزي فرق كرد يا نه؟

تجربه هاي زيادي به دست آوردم..بزرگ شدم....و چهار سال از جوونيم رو گذروندم...گاهي تلخ..گاهي شاد..گاهي بي خيال..گاهي خوشحال از تنهايي و گاهي ناراحت....

طعم كباب هاي دانشگاه....بوي سيگار....شوري گريه هام....و رهايي خنده هام....

واي....شروع يه مرحله جديد از زندگي واقعا سخته

هرچند اگه حتي بهتر باشه

2010-02-17T08:34:00.000-08:00

یکی به من بگه تعریف گناه چیه؟

منظورم فقط تو دین اسلام یا مسیحیت یا کلا ادیان نیست

یعنی یه آدم بی دین تعریفش از گناه چیه؟

یکی به من بگه حد و مرز های من چیه؟

پاک گیج شدم

نمیدونم مسلمونم یا بی دین؟

نمیخوام مثل خیلی از آدمهایی که ادعای مسلمونی میکنن باشم..خیلی چیزای اسلامو قبول ندارم

اما سجاده ام ..امن ترین جا برای گریه کردن واسم

من سالهاست توبه نکردم.آخه حس نکردم گناهی انجام دادم

اما الان گیج شدم..گیج گیج

احساس میکنم خدا در گوشاشو گرفته تا صدامو نشنوه....چون یک گناه کردم..یه گناهی که شاید کبیره هم باشه

میبینی من حتی گناه های کبیره رو هم نمیدونم

اما نمیدونم چرا برخلاف صمیمیت همیشگیم با خدا..احساس میکنم الان صدامو نمیشنوه....خیلی گیج شدم

خیلی فکر کردم..و حرف زدم..اما بازم نمیفهمم کجام ودارم چی کار میکنم؟

قبلا خیلی خوب میفهمیدم چه کاری خوبه..چه کاری بد....چون تاثیرش رو توی روحم احساس میکردم

اما الان انگار قوه ی تشخیصمو از دست دادم

به جایی رسیدم که انگار هیچی برام فرقی نداره..هیچی.....

شاید اگه الان معلم قرآنم اینجا بود می گفت قلبت سیاه شده

من بیست و یک سالمه فقط

هنوز اونقدر بزرگ نشدم که خیلی چیزا یادم بره....اما ...من خدای خودمو میخوام....خدا آخه چرا در گوشاتو گرفتی

without u

2010-02-09T08:44:00.000-08:00

چشمه کجاست تا که من آب کشم سبو سبو

:)

2010-02-08T09:37:00.000-08:00

چند روزه که دلم میخواد بیام اینجا بنویسم اما انگار جرئتش رو ندارم

میترسم حرفهایی که میگم خیلی شخصی باشه.. و یا حتی باعث نگرانی ناراحتی دوستان نزدیکم بشه

به خاطر سابقه ای که دارم

اما چند روزه که احساس آدم بودن میکنم

یعنی حس میکنم میتونم مثل بقیه باشم

و طبقه های ذهنم کم کم داره کم و کسری هاش پر میشه

مثل آدمیزاد خوشحالم و هی فکرای منفی تو ذهنم نمیچرخه..تازه تصمیم گرفتم مثل آدمیزاد غذا بخورم..مثل آدمیزاد آدمها رو دوس داشته باشم و از بودن باهاشون زجر نکشم

و در نهایت مثل آدمیزاد با خیال جمع تری زندگی کنم

فهمیدم که باید از تختم بیام بیرون و به جای اینکه تنهایی و عجله ای یه لقمه کالباس بخورم با میتا عدسی درست کنیم و عصر هم با هم چای و میوه بخوریم...و تنهایی پشت پنجره کز نکنم و گذر زمان رو ببینم...با میتا بشینم فیلم عاشقانه تریستان و ایزولد نگاه کنم

در طول روز خودم رو با درس خوندن و طراحی کردن سرگرم کنم تا شب با خستگی خوابم ببره

و یکی از چیزای دیگه ای که فکر میکنم از همه مهم تر باشه و شاید به نظر بعضی ها مسخره باشه اینکه به این تعبیر رسیدم که کارها رو باید سپرد دست خدا...از وقتی این جمله رو با تمام وجود حس کردم انگار همه چی راحت تر و بهتر داره میگذره

راستی دیگه نمیخوام تنها باشم!!! انرژی با دیگران بودن و دوست داشتنشون زندگیمو شارژ میکنه و با خودش زیبایی و برکت میاره

;)

2010-02-06T09:54:00.000-08:00

من دلم نیومد از اینجا برم!..دوسش دارم..مال منه!..با همه ی غمگینی هاش!!اما قول میدم بسازمش..درست و حسابی..یه قول زنونه!!!یعنی دخترونه!!! دخترونه ی اصفهانی(به بهانه "صدا" یادم افتاد که از اصفهانی بودنم چیقدر خوشم میاد) راستی فریده(فف) دلم برات تنگ شده..تنها دوست دختر اصفهونیم!!موچ

2010-02-04T04:24:00.000-08:00

تعطیل شد

....

باشد که روزی در جایی دیگر با روحیه ای جدید بازگردم

r a i n i n g

2010-02-03T10:52:00.000-08:00

نم نم بارون

هوای تمیز

و بادخنک

دلم میخواد تختمو بذارم لب پنجره و صدای بارون برام لالایی بخونه

یاد کارای عقب موندم میفتم

یاد روزهای سخت در پیش

بارون یادم میره

خودمو با بالشت خفه میکنم و پلکامو فشار میدم تا زودتر خوابم ببره

ask me to to pray for rain

2010-01-26T10:36:00.000-08:00

ببخشید اما دلم میخواد گریه کنم..نه از این گریه هایی که چهار تا دونه اشک میریزی..و تموم..یه گریه اساسی میخوام..یادمه اولای نوجونیم که دوره گند عجیب غریبی واسه خودش بود خیلی گریه میکردم..اونقدر که مامان یه بار از دستم عصبانی شد و گفت تو نحسی...اینقدر از جملش ناراحت شدم که هنوز یادم نرفته

....

ترک اول یکی از آلبوم های

iron and wine

چند روزه که خیلی ذهنمو درگیر کرده..یعنی از اون آهنگ هایی شده که در روز ده بار گوشش میکنم....وقتی گوشش میکنم حس میکنم موهام بلنده..خیلی بلند..و یه دامن بلند قرمز چین دار هم پوشیدم....و رو تاب نشستم....و مثلا حدود سی سالمه

....لینک دانلود آهنگ رو آخر سر میذارم..عاجزانه خواهش میکنم اگر ظرفیت دانلود دارید دانلودش کنید..آخی چقدر ملتمسانه گفتم..آخه خیلی دوست دارم تو حسم شریک بشین..نه حالا خود تاب بازی و ..صرفا غمی که تو این آهنگ حس میکنم

یکی از چیز های دیگه ای که دوست داشتم برای هم حسیم ببینین..نمایش هداگابلر بود..که امشب تالار مولوی اجرا داشت...

حس بهناز جعفری داشت(هدا)...خیلی به بهم نزدیک بود

خیلی تنبل شدم تو بیان احساساتم...خیلی هم کم حرف شدم....

با کم حرفیم هم خودمو آزار میدم هم بقیه رو

لینک نقد نمایشنامه هدا گابلر اثر هنریک ایبسن در روزنامه ایران با عنوان تراژدی دنیای معاصر

cinder and smokeلینک دانلود آهنگ

IRON AND WINEلینک آشنایی با

اگر نقد هداگابلر رو بخونین یا نمایشنامه یا اجراشو قبلا دیده باشین...فکر میکنین چقدر افسردم...

Give me your hand

The dog in the garden row is covered in mud

And dragging your mother’s clothes

Cinder and smoke

The snake in the basement Found the juniper shade

The farmhouse is burning down

Give me your hand

And take what you will tonight,

I'll give it as fast

And high as the flame will rise

Cinder and smoke

Some whispers around the trees

The juniper bends

As if you were listening

Give me your hand

Your mother is drunk as all the firemen shake

A photo from father’s arms

Cinder and smoke

You’ll ask me to pray for rain

With ash in your mouth You’ll ask it to burn again

2010-01-21T05:43:00.000-08:00

نفسم بدجور گرفته..انگار یه وزنه صدکیلویی افتاده رو سینم..هرچقد پنجره رو باز میکنم فایده نداره

سحر زنگ میزنه..رفته بابل....صداش خواب آلوده..میگه از ظهر که مامانش واسش ناهار مرغ ترش درست کرده بود و یه شکم سیر خورده تا الان خوابیده

خیلی حسودیم میشه

دلم واسه مامان..بابا و عاطی پر میکشه...

واسه لم دادن رو مبل..و خوردن آجیلایی که مامان گذاشته دم دستم

تا یک هفته دیگه باید اینجا باشم

وقتی سر ریز میشم..دیگه هیچ درمانی وجود نداره

جز خونه رفتن

it will happen....

2010-01-20T00:13:00.000-08:00

خیلی تابلو که سیگاری نیستم...دو ساعته دارم زور میزنم اون لحظه ای که اشک داره تو چشماش می غلطه و یه بسته مارل برواز داش برد بر میداره و یه نخ آتیش میزنه و پک اول ....... توصیف کنم....اما اون جوری که میخوام نمیشه..آخه باید روح و جونت با این لعنتی سیگار اخت شده باشه تا بتونی توصیف کنی....یا حداقل اصطلاحات سیگاری ها رو بلد باشی.....با اینکه چندین بار دلم خواسته برم بقالی سر کوچه و با اون گیج و منگی که خاص این لحظه هاس بگم..آقا یه بسته وینستون..لایت...بعد بیام با خیال راحت..یه گوشه زمین چمن ..تو این سرمای دل چسب کرج..بشینم...ونیکوتین رو تا اعماق وجودم بفرستم..همچین که برسه به ته این غم های لعنتی..که بسوزونتشون...و دودشون کنه و بفرسته تو این هوای تمیز و پاراگلایدرای بالای سرمواز مسیرشون منحرف کنه

اما خب..نرفتم....چون اینقدر تو زندگیم وابستگی دارم که یه وقتایی دلم میخواد جیغ بزنم و بگم..اه..کاش این وابستگی ها و عادت های لعنتی نبودن تا زندگیمو میکردم...هر چند قبول دارم که زندگی بدون این وابستگی ها بی معنی میشه..

بماند که تنها دلیلش این نیست

بی خیال

اما اگه میتونستم اون لحظه ای که پک اول رو زد توصیف کنم.....نمیدونی..انگار با تمام وجودش دردی که تو روحش بود رو فرو داد

اون لحظه بود که فهمیدم چقدر از دستم ناراحته

اون لحظه بود که فهمیدم چه جرمی در حق خودم کردم

اون لحظه بود که فهمیدم..چرا چند وقته لبخند زورکی تحویلم میده

....

قلبم تیر کشید....و دنبالش..سمت چپ گردنم...گرفت...و دست چپم یه جوری بی حس شد

همون ثانیه به خودم قول دادم....تا یه روزی اشک شوق تو چشماش بنشونم

2010-01-19T11:41:00.001-08:00

من اینجا منتظرم

دستهایم هنوز خونی است

اتاق تاریک تو..بدون تو دلگیر میشود..هر چند که یادآور لحظه های خوشی باشد

take it easy dear ;)

2010-01-13T09:25:00.000-08:00

همیشه این جور وقت ها میگم پاهام میبره..انگار واقعا یکی با چاقو پاهامو داره ریز ریز میکنه..و من جاری شدن خون رو حس میکنم

یه حسی پر از ترس..که یک جور شادی عجیب هم توش هست

انگار قلبم داره از سینم میپره بیرون

و اگر اینجور وقت ها یک موزیک خوب دم دست باشه گریه میکنم..و از همه بدتر اگر کسی ظرفیتشو داشته باشه که عاشقش بشم روحم دیگه جایی بند نمیشه

امشب تو اتوبان....که ماه هم تو آسمونش نداشت....بالای پل خدا رو دیدم...که تنهایی با یه دامن کوتاه و یه ژاکت نازک خیلی خوشرنگ وایستاده بود و گفت اینجور وقتها بدون خیلی پیشتما!!!!1

بهش گفتم اینجور وقت ها پاهام خیلی سردشون میشه ..آخر شب یواشکی میام زیر لحافت

برام دست تکون داد و گفت منتظرت هستم

childish fears

2010-01-09T07:31:00.000-08:00

همینطوری داریم بحث میکنیم...

که یه هو آروم میشم...و اشکام جاریم میشه..و شروع میکنم به زار زدن...تعجب میکنه و میگه داری گریه میکنی؟

میگم آره..این عکس العمل بدن من به فشار های ذهنیمه

انگار تنها کاریه که از دستم بر میاد

دوباره احساس میکنم اون گنجشک کوچولو هه ام که به قول دکتر تو زمستون خودشو چسبونده به پنجره

وقتی گریه میکنم احساس میکنم یه بچه شیش هفت سالم که عاجز بدون اینکه کاری بتونه بکنه در مقابل یک اتفاق از تنها ابزارش که گریه است استفاده میکنه

انگار با گریه کردن خودمو از مسئولیت فکر کردن رها میکنم...و نهایتا یه آغوش گرم پیدا میکنم که بهم میگه..کوچولو گریه نکن..من همه کارا رو درست میکنم

.پ ن :این عکسه منم

3.10.2010

2010-01-03T11:05:00.000-08:00

هوای گریه دارم

بی دلیل

اما فاز میده

امروز به اصرار سحر موهامو رنگ کردم

تا از زندگی تکراریم مثلا تا حدی دور بشم و اینقد تو خیابون عصباتی ناک به ملت گیر ندم

راستش شبیه همه شدن یه حس عجیب داره

گریه ها بی دلیل نیست رها

آخیش

اینجایی که این عکسه هست صبح شاد و بی فکری داره

میخوام پا برهنه بدوم

2.1.2010

2010-01-02T12:07:00.000-08:00

زنی هستم به ضخامت یک لایه حریر

که حتی نه با ناخن کشیدن که با نوازش کردن هم از هم می شکفام

خدایا چرا اینقدر کم تحملم؟

2009-12-31T11:50:00.000-08:00

به دفتر یادداشت هایم نگاه میکنم که سه ماهی است چیزی در آن ننوشته ام....سراغ تخته شاسی ام میروم..آخرین طراحی مربوط به سه هفته پیش است

من کجا ام؟

میپرسد چه کاره ای؟

میگویم سالهاست نمیدانم

وسط این هیری ویری کشت و کشتار...و گاردی های غول پیکر زشت عقده ای و دعواهای سیاسی توی خونه و تاکسی و سرویس

album

2009-12-19T09:46:00.000-08:00

لینک دانلود آلبوم های خانم ها مهسا و مرجان وحدت

آواهایی از باغ ایرانی

حوا منم

ریشه در خاک

autumn

2009-12-16T00:43:00.000-08:00

یک آهنگ متناسب با آرامش پاییزی

wedding :)

2009-12-12T00:13:00.000-08:00

واسه اولين بار تو عمرم وقتي داشتم تو سايت عكاسي چرخ ميزدم به سمت عكس هاي مرتبط با عروس و عروسي و اين چيزا جذب شدم..تو عمرم تا حالا دنبال سايت هاي لباس مجلسي و عكس هاي عروس و بوسه و عشق و اين چيزا نرفتم ..اما خب ازمضرات عقد كردن دوست صميميم و هم جواري باهاش اين بود كه منم كمي لطيف تر بشم و با ديدن بعضي عكس ها بگم آخي..چه خوشگله

امروز هم كه تو فتو.نت ميچرخيدم از اين عكس خوشم اومد..حس مدل و تركيب بنديش رو دوست داشتم..گفتم بذارم اينجا بلكم حال و هواي بلاگم عوض بشه

:پ ن

touch me with your gloves

2009-12-10T21:09:00.000-08:00

اصولا عادت دارم از اون ور بوم می افتم

پ ن:شکلات تلخ هفتاد و سه درصد

Reebokدستکش های آبی خوش رنگ

یه عالم بوی عرق

هزار لایه جرم

بوی جوراب

سی سانتی متر برف

و یه حجم عظیم دوست داشتنی به اسم انسان

پ ن پ ن : من دیشب و امروز

پ ن خالی: زیاد سعی نکنین همه چی رو بهم ربط بدین

2009-12-07T12:26:00.000-08:00

آخرین دقیقه های امروزه.... نیاز دارم به یه چیز گرم که مثل یک بچه گربه بهش پناه ببرم...آهنگ

hand in hand

از

Dire straits

رو برای دهمین بار ریپیت میکنم...ومثل احساس اینکه دارم تو موهای یک نفر گم میشم..آهنگ منو در بر میگیره

hand in handدانلود

The sky is crying the streets are full of tears

Rain come down wash away my fears

And all this writing on the wall

Oh I can read between the lines

Rain come down forgive this dirty town

Rain come down and give this dirty town

A drink of water a drink of wine

If I been hard on you

I never chose to be

I never wanted no one else

I tried my best to be somebody you'd be close to

Hand in hand like lovers are supposed to

As you'd sleep I'd think my heart would break in two

I'd kiss your cheek

I'd stop myself from waking you

But in the dark you'd speak my name

You'd say baby what's wrong ?Oh ?

Here I am baby I'm coming back for more

I'm like a wave that's got to roll into the shore

Yes and if my love's in vain how come my love is so strong ?

If I been hard on you

I never chose to beI never wanted no one else

I tried my best to be somebody you'd be close to

Hand in hand like lovers are supposed to

Now you and me go parallel together and apart

And you keep your perfect distance and it's tearing at my heart

Did you never feel the distance

You never tried to cross no line

'CAUSE it's another dirty river and another dirty scar

And I don't know who's kissing you and

I don't know where you areSo far from home don't you think of me sometime

If I been hard on you

I never chose to be

I never wanted no one else

I tried my best to be somebody you'd be close to

Hand in hand like lovers are supposed to

Sky is crying see the streets are full of tears

Rain coming down to wash away my fears

And all this writing on the wall

Oh I can read between the lines

graveyard

2009-12-07T06:09:00.000-08:00

جمعه رفته بودم قبرستون...اونجا رو خیلی دوست دارم..آرامشش رو... خیلی دوست داشتم که یک دوربین خوب داشتم تا درست حسابی عکس میگرفتم اما به چند تا عکس با دوربین موبایلم اکتفا کردم..باشد که روزی منم یک دوربین خوب بخرم...

عکس چند تا از مرده ها به نظرم جالب بود..شاید ایده خوبی برای یک سری عکس در آینده باشه

2009-12-06T18:15:00.000-08:00

ساعت پنج و سی و پنج دقیقه صبح
صدای اذون میاد
اولین جمله ای که به ذهنم میرسه اینه از این وضعیت گیج گیجی خودم متنفرم
از اینکه گیج گیجی هام دامن کسی رو بگیره بیشتر متنفرم
از اینکه یه هو دل از کف میدم و لحن صدام عوض میشه و اگه همین فیلتری که اسمش عقل یا وجدان یا هرچیز دیگه است جلوی بقیه چیزا رو نگیره گند میزنم به همه چی بدم میاد
دیگه خسته شدم از این بچه بازی ها
از اینکه از بیست چهار ساعت... بیست و پنج ساعت دارم فکر و تحلیل میکنم اما بی فایده است
بهم میگه چرا با خودت میجنگی
میگم چون میترسم
میگه از چی؟
میگم از پایان...از تنفر.. تنهایی.. دلسوزی.. گریه. دل شکستن...و شکسته شدن
فقط سکوت میکنه
و خودم ادامه میدم البته همه ی زندگی همینطوره...وقتی کاری روشروع میکنی هم ممکنه پایانش خوش باشه هم تلخ..یه چیزایی رو ما نمیتونیم کنترل کنیم
از اینکه اینقدر سخنرانی هام خوب شده خندم میگیره
.
.
.
.
کاشکی یه قطره اعتماد ناب وجود داشت..قسم میخورم یه دریا پس میدادم

قسم دروغی؟خودت چند مرده حلاجی؟

2009-12-02T11:29:00.000-08:00

امشب یک سری جریاناتی اتفاق افتاد که حس کردم یه نفر از پشت هلم داد تو استخر

بماند که من شنا بلد نیستم

من می ترسم

میدونم که علاوه بر من حداقل دونفر دیگه هم میترسند!! و کلی نگرانم می شن

البته چند وقته بویی از نگرانیشون نمیاد

اما خب

نمیدونم هنوزم دغدغه ذهنی فرد خاصی هستم یا نه؟

از دل برود هر آنکه از دیده برفت؟

فعلا دارم گر و گر میلرزم

لیموناد خوردم و یه نصفه استکان آبلیمو

فشارم افتاده؟

یا آب استخر سرده؟

من میترسم

مرض داری به صورت رمزی بلاگ میذاری؟

خب چی کار کنم نمیتونم جریانو تعریف کنم

پس خفه شو لطفا رها جان

نمیخوام!!!

دارم میلرزم

آخرین دیالوگ امشبم این بود: من خیلی خرم به حرفام توجهی نکن

یعنی همه چی کشک بود؟-

رها!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!مواظب باش جون مادرت-

let it go!-

گه خوردی که لت ایت گو-

مثل همیشه پناه میبرم به گریه-

آره بشین مثل بچه ها زار زار گریه کن و عر بزن..اگه مردی گندتو جمع کن-

گند چیه؟ مرتیکه خر-

اوی...فحش میدی؟-

میدم ..خوبم میدم-...اگه اینطوره که همه ی زندگی من گه خوردنه

اسمشو بذار تجربه تا وجدانت راحت باشه-

نترسید دوستان

از بس گفتم نترسید فکر کنم امشب از نگرانی خوابتون نبره

البته امیدوارم دیگه کسی نگرانم نباشه

جیش ..بوس..لالا

2009-11-30T04:14:00.000-08:00

از ترس اينكه باز برم خوابگاه و وايرلس قطع باشه با تمام خستگي و كوفتگي و سگ سگي و بي خوابي و احساس گند بعد از خوردن قورمه سبزي دانشگاه توي دانشگاه ميمونم و از دانشگاه ميام اينجا

چه قده غر زدم؟

البته الان هم اومدم قسمت آقايون! آخه اينجا مثلا سايت خانوم ها و آقايان جداست

ميگن قراره از چند هفته ديگه كلاس ها هم دخترونه پسرونه بشه..اونوقت من نميدونم كلاس ما كه كلا دوازده نفريم و سه تا پسر داريم چي ميشه؟ يا كلاس صنايع دستي هاي ٨٤ كه يك پسر دارن چي؟ حميد بايد تنها ترم آخري بشينه تو كلاس

يه زنيكه عر عرو همين الان داد زد كه خانوم ها و آقايون تا ده دقيقه ديگه سايت تعطيله! هان؟

مگه ساعت چنده؟ مگه اينجا نبايد تا شيش باز باشه..اه..تمام حرفهام از ذهنم پريد ..فقط يك عالمه فحش اومده تو ذهنم به همه ي اين سيستم دانشگاه و مملكت! فقط به تخم سگ كفايت ميكنم كه گفتنش واقعا فاز ميده

تخم سگگگگ

2009-11-28T02:23:00.000-08:00

دیشب کتاب قانون رو دیدم...

درسته که پر از عیب و سانسور بود اما کلی حالم رو خوب کرد

البته تا همین الانم که بهش فکر میکنم اشک تو چشمام جمع میشه

اولین چیزی که جذبم کرد این بود که وقتی آمنه فرانسوی حرف میزد نیاز به نگاه کردن به زیرنویس نداشتم

و همونجا بود که اولین قطره اشکمو ریختم که چرا این ترم زبان فرانسه ثبت نام نکردم اونم به یه دلیل مسخره

اما بعد از اون معصومیت کودکانه و پاک آمنه بود که به گریم انداخت

راستش حالم از خودم بهم خورد

از اینکه مدتی که خیلی مادی شدم

درسته که مثل مسلمون ها عبادت نمیکنم و خیلی آداب رو هیچ وقت به جا نیاوردم اما خب....از این که اینقدر مادیات فکر و ذهنم رو مشغول کرده و آرامشم رو سلب کرده ناراحت شدم

وقتی از در سینما میومدم بیرون قیافه زن های دماغ عملی که گوشواره های گندشونو انداخته بودن بیرون حالمو بهم میزد

حالا نمیخوام درمورد کسی قضاوت کنم

اما یک آن حس کردم که چقدر سنگین شده بودم و چقدر با فکر نکردن زیاد و بی جا به خیلی چیزها میتونم راحت و آروم زندگی کنم

.پ ن :

از این پس اینجا جواب کامنت میدم

اين پست اصلا نتونست احساس واقعي منو نشون بده

كرسي شعر هاي تنهايي

2009-11-20T21:28:00.000-08:00

اينجا هوا خيلي سرد است

سرد سرد

انگار باد از از گوش راستم وارد سرم ميشود..در تمامي منافذ و رگ ها و .. ميپيچد و از گوش چپم خارج ميشود

اما راستش من از اين سرمايي كه باعث شده همه چند لايه به لباس هايشان اضافه كنند بدجور خركيفم

شب ها راحت تر ميخوابم..عرق نميكنم و عاشق پتويم ميشوم

به جيب هايم پناه ميبرم

ساعت ها زير دوش آب گرم بازي ميكنم

من از اين نياز داشتن و پناه بردن كيف ميكنم

انگار كه زندگي رنگ ميگيرد

2009-11-18T23:53:00.000-08:00

اینجا چراغی روشن نیست

صدای هم آغوشی درخت ها و باران

و چکه کردن سیاهی تنهایی

....

صدای توهماتم در گوشم میپیچد

....

نمیدانم خوابم یا بیدار

2009-11-15T03:44:00.000-08:00

Lest we forget how FRAGILE we are

.مبادا فراموش كنيم كه چقدر شكننده ايم

.
.
.
.
جمله بالا قسمتي از متن آهنگ
fragile> sting
بود
نميدونم چرا حس كردم به موضوعي كه اين روزها دارم بهش فكر ميكنم ربط داره
هرچند شايد يه جمله بي معني به نظر بياد

2009-11-12T09:53:00.000-08:00

همین سه دقیقه ی آخر

....

منتظرم.....همیشه..هر ثانیه

تا دوستم بداری

تو تا کی منتظری؟

آیا انتظار را در چشمانت دیده ام؟

2009-11-11T11:36:00.000-08:00

چهارمین سالیه که تهران زندگی میکنم...اما هنوزم که هنوزه وقتی میخوام سوار اتوبوس بشم و برم تهران.. اراض جونمو میگیره و به این فکر میکنم دوباره باید برم یه جای بی روح حال بهم زن که اصلا سال تا سال توش بوی قرمه سبزی نمی پیچه...ظهرای جمعه صدای دینگ دینگ اخبار ساعت دو نمیاد... کسی رو نداری که وقتی از بیرون میاد بپره بقلت و بگه دخترم خسته نباشی...آبجی کوچیکه ای نداری که تا صبح هم اگه بخوای بی حرکت وایسه تا ازش نقاشی بکشی... بابا بزرگی وجود نداره تا با حرفهای بی ادبی با مزش بخندونتت.... میری جایی که عین لونه ی مورچه ها از هر سوراخش شونصد هزار نفر می غله بیرون...همه باهات هر چه قدر هم صمیمی باشن انگار غریبه ان...و تفریح آدمها به جای کنار رودخونه قلیون کشیدن و آواز خوندن پاساژ گردی و خرید و نفس کشیدن هوای گندش
میدونم که زندگی تو تهران اونم به صورت مستقل و مجردی خیلی مزایا ها داره...تئاتر..کتابفروشی های خوب..جشنواره..کنسرت...فکر باز آدمها که البته بخوره تو سرشون...موقعیت کاری خوب...فضول نبودن آدمها...و خیلی چیزای مشابه دیگه..اما هیچ جا خونه نمیشه...خونه ای که توش بابا..مامان..آبجی کوچیکه وجود داشته باشه..حالا هرچقدر هم توش جنگ و دعوا و غذاهای سوخته ومحدودیت وجود داشته باشه
انرژی و روحی که افراد خانواده به من میدن...با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست..گذشته از اون...زادگاه هرچقدر هم مزخرف و گند باشه...زادگاه آدمه و میمیری واسه هواش..بوش...آدمهاش

.
پ ن: اراض نمیدونم چیه اما نانا هروقت میخواد از یه موقعیت سخت و دوست نداشتنی بگه میگه اراض جونشو میگیره..نمی دونم حتی املاش درسته یا نه

funny day with Mrs.Fafagh :D

2009-11-10T07:06:00.000-08:00

این عکسها حاصل گردش من و خانوم ففق بودند.من گذاشتمشان کنار هم و یک داستان سرهم کردم

اینجا کنار زاینده رود..من در فکر فرو رفته ام و نمیدانم چطور پیشنهاد ازدواج با خانم ففق را با ایشان مطرح کنم

آخه گفتنش سخته

آخه چطوری بگم خانم ففق من دیوانه ی شما هستم...تو نمیتوانی بفهمی چقدر عاشقت هستم...از این مخ زنی های پسرونه

خود دانید خانم ففق..من هر چه بود گفتم..همسر بهتر از من هیچ جا گیرت نمی آید.

اینجا چهره ام را کمی شبیه مرد های کرده ام که به ما تحت بسیار علاقه مند هستند..آخر خبر رسیده است که بعضی خانم ها از این تیپ مردها خیلی خوششان می آید..بالاخره باید از هر ترفندی استفاده کرد

خانم ففق اگر جواب مثبت ندهید من خودم را از سی و سه پل پرت میکنم ...اما دلیل خنده هایم این است که خانم ففق از خنده های من وحشت دارد.. و من حالت هیستریک به خودم گرفته ام تا ایشان را تحت تاثیر قرار دهم

خانم ففق دارد به پیشنهادم فکر میکند

خانم ففق میگویند خب..فکر کنم جوابم مثبت باشه

عین ندید بدید ها توی حیاط هتل کوثر از خوشحالی پرواز میکردم..آخر خانم ففق بالاخره جواب مثبت به تقاضای ازدواجم داد!

و آنها به خوبی و خوشی در کنار هم سالها زندگی کردند

خانم ففق اعتقاد دارد اینجا شبیه اسب آبی شده است...اما من اصرار دارم که ایشان وقتی میخندند بسیار زیبا می شوند...تو مو میبینی و من پیچش مو..چه میفهمد زنک

اینجا دارم به مخارج زندگی مشترک فکر میکنم و کلی حالم گرفته است

آقا غلط کردم

.

پ ن :
اگه این پست به نظرتون بی مزه بود به من ربطی نداره..مهم اینه که به ما خوش گذشت

Visions come

2009-11-09T10:04:00.000-08:00

Visions come, visions come,

in a sick room bed

There's something left to learn

Pass them all, let it show

Let the rich meet death

Confront out own concern

See us sleep behind theglass unaware of crime

Will you wake us upbefore it is time

Dueling circles, holdsthe only light

Break down my perspective

Notify everyone whenthe time is right

My mouth remains

So when you let me in

Let me justify

My only war

You put your hands on me

Now I learn the words

I didnt know before

I am ice, I am clear

Let the world be cold

Are you deliberation

Pass them all, let it show

Let the words come slow

Your constant decondition

Repeating cycle

Of light, no light

There's nothing in the air space

Theres no one in the air space

Repeating cycle

Of love, no love

I am unwilling to go on

You have lost

No one has won

Katatonia,The Great Cold Distance,Deliberation

I am flying...above you

2009-11-08T12:28:00.000-08:00

دوستان گرام..ارادت بنده رو به پا میدونن

این عضو پر از احساسه

و خیلی شخصیه

به انگشتهای پای آدمهای مختلف اگه نگاه کنی..تفاوتشون خیلی جالبه
البته این نکته زیاد مهم نیست
بیشتر اون حس اکسپرسیونیستی که داره منو مجذوب میکنه
تازه اگه موهای بلند داشته باشه...توی طراحی معرکه میشه.
..جمله ی آخر خطاب به خود تنبلم بود

stubby :D

2009-11-07T14:09:00.000-08:00

خشونتی که گاه دلچسبه...و گاه چندش آور

و البته همش خشونت نیست

خستگی

گرما

بو

بزرگ بودن

و کلا ..تضاد

today..or maybe this moment!

2009-11-06T02:12:00.000-08:00

من فقط یک شنونده ام

یک شنونده ی شاید معمولی...که البته معیار هایی هم واسه انتخابش داره

اما معیار هاش هم شاید شخصی باشن

هرچند یک گوش خوب....میتونه تا حدی موزیک خوب و بد رو از هم تشخیص بده

اما سلیقه ها متفاوتند

و همینطور احساس هایی که یک آهنگ میتونه منتقل کنه به افراد مختلف

دوست ندارم مثل خیلی از وبلاگ های دیگه منتقدانه یا صرفا فقط برای معرفی آهنگ برای دانلود بگذارم

آهنگی که ممکنه هر دفعه بگذارم مثل یک نوشته احساس منو نشون میده....متن آهنگ رو هم میگذارم تا بیشتر به حسم پی ببرین...اگر وقت و حوصله داشته باشم ترجمه ی آهنگ رو هم خواهم گذاشت

Behinde The Eyelids دانلود

Behind The Eyelids:

We are none of us…

If I still believed in me...I would lie

If I had another chance I would try

If I lost my dreams I would blame myself again

If I were myself I would be someone else

If I didn’t want to feel I would stay

If I were myself I would be someone else

Cause I canSee the truth in the photograph

And with all that’s mine

I need to look back inside

And this day

New life raced through my mind ...

So with all that’s mine ...I need to look back inside